Okula alışma sürecinde çocuklara nasıl destek olunmalı?

Avucundaki Öpücük
Minik Rakun, ormanın kıyısında durmuş ağlıyordu.
-Okula gitmek istemiyorum, dedi annesine. ‘’Seninle birlikte evde kalmak istiyorum. Arkadaşlarımla oynamak istiyorum ve oyuncaklarımla oynamak istiyorum. Kitaplarımı okumak istiyorum ve salıncağımda sallanmak istiyorum. Lütfeen, seninle evde kalabilir miyim?’’
Anne rakun, yavrusunun elini tuttu ve kulağına sokularak yumuşak bir sesle ‘’Bazen hepimiz istemediğimiz şeyleri yapmak zorunda kalırız.’’ dedi. ‘’Başta tuhaf ve ürkütücü gelebilirler ama bir kez başladıktan sonra okulu seveceksin. Yeni arkadaşlar edineceksin ve yeni oyuncaklarla oynayacaksın. Yeni kitaplar okuyacaksın, yeni salıncaklarda sallanacaksın. Hem dee, diye ekledi, okuldaki günlerinin evdeki günlerin kadar sıcak ve içten olmasını sağlayacak muhteşem bir sırrım var.’’
Minik rakun gözyaşlarını kuruladı. Annesinin söyledikleri ilgisini çekmişti.
-Bir sır mı? Ne tür bir sır?
-Çook çok eski bir sır, dedi anne rakun. ‘’Ben annemden öğrendim, o da kendi annesinden öğrenmiş. Adı ‘’Avucumdaki Öpücük’’
-Avucumdaki öpücük mü, diye sordu minik Rakun. ’’O da nedir?’’
-Sana göstereceğim.
Anne rakun yavrusunun sol elini tuttu. İncecik parmaklarını bir yelpaze gibi açtı. Öne doğru eğilerek minik rakunun avcunun tam ortasını öptü. Minik rakun, annesinin öpücüğünün elinden koluna, oradan da yüreğine ulaştığını hissetti. Kadife gibi siyah maskesi bile, özel bir sıcaklıkla titreşti.
Anne rakun, yavrusuna gülümseyerek:
-Şimdi, dedi. Ne zaman kendini yalnız hissedersen ve birazcık evdeki sevgiye ihtiyaç duyarsan elini yanağına bastır ve şöyle düşün; ‘’Anne seni seviyor, anne seni seviyor.’’ Bu öpücük yüzüne atlayacak ve içini sevimli, sıcacık düşüncelerle dolduracaktır.
Minik rakunun elini tuttu ve minik parmaklarını birer birer kapattı. Öpücük, minik rakunun avcunun içinde kaldı.
-Dikkat et de öpücüğü kaybetme, diye onunla şakalaştı annesi. Ama sakın merak etme, elini açtığında yiyecekleri yıkadığında kaybolmayacağına söz veriyorum.
Minik rakun, avucundaki öpücüğe bayılmıştı. Artık nereye giderse gitsin annesinin sevgisinin onunla olacağını biliyordu. Hatta okulda bile.
O gece minik rakun okulunun kapısında durdu. Düşünceli görünüyordu. Birden annesine dönerek gülümsedi.
-Bana elini ver, dedi.
Minik rakun annesinin elini avuçlarının arasına aldı ve onun iri, alışkın olduğu parmaklarını bir yelpaze gibi açtı. Sonra öne doğru eğilerek, annesinin avcunun tam ortasına bir öpücük kondurdu.
-Artık senin avucunda da bir öpücük var, dedi annesine.
Sonra tatlı bir sesle:
-Hoşçakaal ve seni seviyorum, diye ekledikten sonra hoplaya zıplayarak uzaklaştı.
Anne rakun, yavrusunun ağaç dalları arasında sekerek okula girişini izledi. Baykuşun ötüşü, yeni okul yılının başladığını haber verirken, sol elini yanağına bastırdı ve gülümsedi.

Okula alışmak annelere çok bağlı çocuklar için Maalesef ki çok problemli olabiliyor çocuk bu dönemde içine kapanıyor ve anneye de küsebiliyor Güven problemi yaşayabiliyor Bu nedenle ilk başta çocukluğa iletişim kurarken ayrılma gibi eylemlere de alıştırmak gerekiyor ki yani annelerin kendilerine çocukları çok bağlamaması gerekiyor