Beklentiye sokup neden karşılamıyorlar?

Yıllık izninizde ebeveynlerinizle tatile gittiniz. Anne babanız ertesi gün için size şunu yapacağız şuraya gideceğiz deyip ertesi gün olduktan sonra bu beklentiyi karşılamadıklarında nasıl hissedersiniz? Zamanınız çalınmış gibi mi?

Sonra da hisleriniz yüzünüze yansıyınca nankör olmakla suçlandığınız ve kendinizi savunmak durumunda kaldığınızda? Sizin açızdan bakamadığı için sizi nankör bir evlat olarak görüyor.

En nihayetinde neden öyle hissettiğiniz açıkladığınızda hadi oraya gidelim saat geç değil dendiğinde? Şahsen ben vazgeçmiştim çünkü öfkelenmiştim. Akşam oldu ayol, bütün gün beklettiniz beni belki ben başka bişey yapacaktım, ondan da vazgeçirip tatildeyken beni kendiniz gibi evde tuttunuz. Sonra suratım neden beş karış? Neden bunu yapıyorlar?

Tam da bu yüzden ben yaşadığım hiçbir şeyi onlara anlatmıyorum, özellikle de anneme. Babamla nispeten daha iyiyiz. Nasılsın kızım? İyi. İş nasıl gidiyor? İyi. Sonra da sen soğuksun. Bir de dinlemek için değil cevap vermek için dinliyorlarsa onlarla herşeyi mi paylaşmam gerekmiyor. Ailem yerine psikologla konuşabilmek daha rahatlatıcı olur galiba. Siz ne düşünüyorsunuz bu konu ile alakalı?
Beklentiye sokup neden karşılamıyorlar?
Cevapla