Eşler çocuğunun ismini ortak karar ile mi belirlemelidir?

Hanımefendi, Sizden helallik almayı unuttum. Hakkınızı helal edin….
Bu konudaki görüşünüz içinde “helal olsun” diyorum. Herkes sizin gibi düşünemeyebiliyor…

İmam Azam Ebu Hanife, kelamdan men ettiği oğluna şöyle der: "Biz Hakk’ın galebesi için, siz kendi galibiyetiniz için tartışıyorsunuz."

İmam Azam Ebu Hanife oğlu Hammad’ı kelamdan men eder. Oğlu itiraz ederek der ki: "Ama baba sen de yıllarca kelamî tartışmalar yapmadın mı?" İmam’ın cevabı çok manidardır: "Biz tartışırken, hakikate kayıtsız şartsız teslim olur, karşımızdaki kaybedecek diye üzülürdük. Siz ise karşınızdakini yenmek için tartışıyor, nefsinizi her ne pahasına olursa olsun üstün çıkarmaya çalışıyorsunuz. Biz Hakk’ın galebesi için, siz kendi galibiyetiniz için tartışıyorsunuz."
Bende bu minval üzere, yazışarak bu konuyu tartışmak bizi doğruya götürmeyeceğini bildiğim için imamı azam efendimizin sözünü tutarak bu konuda tartışmak veya bir kelime dahi etmek istemiyorum… Allahın rahmeti ve bereketi üzerinize olsun…

Ben haklı çıkma konusunu genel anlamda kullandım. Bu bende olabilirim sizde olabilirsiniz. Bu sebeple sizden veya kendimden değil imamı Azam ve oğlundan örnek vermeye çalıştım. Siz biraz fevri cevaplar veriyorsunuz. Ama şunuda söylemeden geçemeyeceğim. Allah ayetinde sahabe efendilerimiz için razıyallahu anhum ve razu anh diyor yani ben onlardan razıyım, onlarda benden razı. Peki bu razı olmaları neyden dolayı. Tabiki de peygamberin sünnetlerini farzmış dercesine önemli görüp hayatlarının her bir zerresine yerleştirdikleri için Allah onlardan razıyım diyor. Bakın fark ederseniz ben “sünnetlerini” dedim. Onun günlük hayatta 4000 küsür sünneti vardır. Ve sünnetleri allahın direk emirleri olan farzlardan sonra en önemli amel kaynağımızdır. Allah ayetinde yine şöyle buyuruyor: Allah’a itaat edin ve rasulüne de itaat edin. Kendisine yani farzlarına ve hz Muhammed’e yani sünnet dediklerimize itaat edin diyor. Onun yaptıkları sünnettir, önemli değildir demiyor. Bu dinin günümüzdeki bu konuma gelmesi sünnetlerin terki ile başladı ve çorap söküğü gibi de devam ediyor. Peygamberimizin sözlü veya fiili yaptıkları bizim için son derece önemlidir. Ehli sünnet dediğimiz durum da budur. İfrat tefrit yapmış oluyorsam bütün sahabeler peygamberin sünnetlerini farz gibi değerli görüp yaptıklarından dolayı asıl ifrat yapan onlardır ( sizin görüşünüze göre).
“Ey beni canı gibi seven ümmetim.
Hem seve canı gibi her sünnetim.”