Bir çocuğu en çok ne üzer?

Sevgisizlik üzer.
Anlaşılmamak üzer.
Devamlı kaos ortamı üzer.

Ailem bir dediğimi iki etmedi küçükken. Ama hep kavga ederlerdi, yaşım ilerledikçe bana sarmaya başladılar. Küçükken istediğim şey alındığında dahi "keşke almasalar ama bağırmasalar" derdim. Her şeye sahip, herkesin kıskandığı çocuktum ama her pazar günü geldiğinde kalbim sıkışırdı evde kavga çıkacak diye. Hala pazar günlerini sevmem. Yaşım ilerledi, bana sarıyorlar, küçükken ses çıkarmazdım ama artık tahammülüm de kalmadı. Yani sonuç olarak eğer psikolojiniz el vermiyorsa, maddi olarak yetemeyecekseniz ve o çocuğua sevgi göstermeyecekseniz hiç dünyaya getirmeyin. Allah nasip eder de çocuğum olursa bunları yaşamasına asla izin vermiycem

Çocuk olamamak üzer. Bir çocuğun ihtiyacı olan ve hakkı olan ne varsa mahrum kaldığında çocuk olmayı da bırakır, bu en üzücü durum bence kesinlikle onların bakışından.