Bebeğim var ama bakmak istemiyorum :( ?

Bir ay oldu doğum yapalı haliyle hayatım bir anda değişti eşimle çok severek evlendik Allah'a şükür dünyalar tatlısı bı cocugumuz oldu ama hayatımız kökten değişti sorumluluk bindi bebeğin altını değiştirmek sabahları erken kalkmak uykusuzluk evde yalnız kalıp gezememek bunlar beni zorluyor öyle alışmışım ki kendi halindelige kendimi kötü bir anne gibi hissediorum canımı verseler oğlumu vermem ona şimdiden bağlandım ama bazen çok zor geliyor bakmak ve sürekli evde olmak bide yardımcı olanim yok yemek yapmak duş almak bile lüks oldu bütün bunlar geçici mi ve ne zaman geçecek :( lütfen motive icin değil doğruyu söyleyin eşim diyor üç dört aylik olunca tatile gideriz daha çok yere gideriz bunalıma niye giriyorsun diyor ama lohusalık galiba bilmiyorum.. bebek ağlayınca korkuyorum acaba neyi yanlış yaptım diye anneme gelip bebeği ona 10 dakika bile versem rahatlamis gibi hissediyorum sonrada vicdan azabı. Geçecek mi bu

Güncellemeler
1 yıl
Bide kendimi çok çirkin hissediyorum saçımı boyatmak biseyler yapmak geliyor içimden kendime eskisi gibi bakamıyorum bunu sabah dile getirdim eşim dedi saçmalama sen her halinle benim karimsin hatta sürekli beni arzuluyor istiyor begenmese istemez diye düşünüyorum elbise giy sabah üstünde goruyum filan dedi hatta. Kafamda mi kuruyorum bütün bunları
Bebeğim var ama bakmak istemiyorum :( ?
Cevapla