Baba-kız ilişkisi nasıl olmalıdır?

Baba-kız ilişkisini yaşamayanın içinde bir eksiklik oluşturan ve bunu tüm ömrünce hissedeceği bir şeydir bu. Kesinlikle yeri gelince arkadaş yeri gelince babası olmalıdır. Başı sıkıştığın da, kötü bir şey yaşadığın da "babam çok kızar, babam beni öldürür, babam döver" yerine "babama anlatırsam o halleder" diye düşünmeli. Öyle babalar tanıyorum ki çocuğunun başını hiç okşamamış, masal dahi anlatmamış, uyurken bile üstünü örtmemiş, lunaparka bile götürmemiş, hastalandığın da başında beklememiş.. Bir tane bile güzel anı bırakmamış... (nerden biliyorsun diye sormayın 🥲) Dilerim ki hiçbir çocuk ne annesinden ne de babasından yara almaz.. Dilerim ki babasından görmediği ilgiyi başkasında aramaz.. Ve dilerim ki hiçbir zaman kendi kendinin kahramanı olmaya çalışmaz. Epey zor oluyor.

Tam olarak ne yapacağını bilmediginde babam halleder diyecek bir ilişki.. Koşulsuz, çıkarsız , kalpten gelen bir bağ. Öyle bir bağ ki dağın bağrına sığınmak gibi, şiddetli yağmurda korumak gibi, kışın eldiven atkı gibi, yazın soğuk su gibi.. Gece mi? Gece yıldız gibi o kadar net, o kadar belirgin yeri.. iste bağ ile kız arasında bağ böyle olmalı.. saçta elinin izi olması gibi, ayakkabını baglarken o bağ gibi.. alın teri, demir kokusu gibi..