Çocuğunuz hayattan zevk alamadığını söyleseydi ne yapardınız?

Hayattan zevk almak, öğrenilecek bir duygudur. Bazı duyguları çevremizden öğreniriz. Bazı duyguları hormonlarımız yönetir. Bazı duyguları başka duygular baskıladığı için çözemeyiz.

Oğlum bana bunu söylediğinde ki söyledi. Hayatın anlamı ne ki anne diyen 10 yaşındaki bir çocuk düşünün. Başarısız bir çocuktu. Mutsuzdu.

Fark ettim ki O na kendi zaferlerini tatma hakkı vermiyorum. Her şeyi ben planlıyor, her şeyi ben kotarıyorum.

Önce harçlık verdim, sonra sınırsız zaman. Ne istersen yap ile başladım, sonra spora yöneldi. Sonra arkadaşlara. Sonra derslere. Derken okul başkanı seçildi. Aradan bir yıl geçtikten sonra oldu bunlar.

Ona sınırsız zaman verince bir anne olarak benim de zamanım oldu, yürüyüşe çıktım, kitap okudum, mutfakta daha az zaman geçirdim, daha kolay yemekler yaptım. Sonuçta doyduk mu doyduk :)

Ben O na nasıl zaman geçirdiğimi gösterince, O da kendi zamanını kullanmayı öğrendi. Geceleri yatmadan önce sohbet ettik, hocaları kötüledik, ödevleri kötüledik, kavga etmeyi bıraktık.

Her şey yolunda mı şu an. Elbette değil, hala çatışıyoruz. Ama hayatta zaferlerimizi artık kendimiz kazanıyoruz.

Kendi zamanını kullanmayı öğren, hayatın zevkini alırsın.

Ergen ergen konuşma asabım bozuluyor derdim.. 😂

Şaka bir yana ilğisini çeken şeyler üzerine yoğunlaşmasını sağlar, ona daha fazla vakit ayırır, daha çok dinler, sorunlarının çözümlerini bulmaya çalışır ona koşulsuz destek olurdum..

Arkasında böyle bir gücün, böyle bir sevginin ve güvenin oldugunu bilmesi onu daha iyi hissettirirdi.

Benim yanımda olupta bişeyden zevk almamak insan üstü bir yetenek olur zaten.. Çocugumda bu özelliğimden sonuna kadar yararlanacaktır elbet.. 😄