38 yasindayim bazi insanlar vardir sanslidir?

Destekleyen bir aileye sahiptirler benim oyle bir ailem olmadi annem yanimdaydi ama babam kesinlikle degildi cok ezildim cok ozguvenim zedelendi haliyle okul hayatindada basarili olamadim uniye kadar geldim ama bitiredim cunku cesaretim okadar kirildiki hicbirsey yapacak hevesim yoktu olmadida benim ben olmama izin vermediler ozellikle babam her davranisimda kusur arardi ictenlikle gulerdim nesemi bile caldi oyle gulme boyle gulme hicbirzaman bu kabugumu kiramadim zaten kirsam herseyim goze batiyordu gezmem giyinmem o bu su hep kusur araniyordu sonra evlendim sansima esim cok iyi birisi cikti rabbim yuzume guldu Şu an dokuz yasinda oglum var kendi adima birseyler yapayim diyorum yok destekleyen bir aile bile yok ne anne ne baba bir yukun altina bile girmek istemiyorlar hep bahane git kizim calis biz cocuguna bakariz arkandayiz bile demiyorlar birakin cocugumu ailemede birakmak istemiyorum zaten beni ezdikleri gibi cocugumuda ezerler ozellikle babam dusunemiyorum bile cocugumun halini okadar cok sıkıldımki artik hep ayni döngünün icinde var olmaktan ot gibi yasamaktan cevremdeki birseyleri basaran yapan kendini gelistiren insanlari gordukce imreniyorum ben niye bunlar gibi olamiyorum diyorum okadar icimdeki heves gitmiski neye sarilsam o dal elimde kaliyor ne yapicsgimi sasirdim artik