Kız çocuğunuz mu olmasını istersiniz, erkek çocuğunuz mu?

Asla. Ben kadınların her zaman güçlü olmasından yanayım. Kendi kızımı köpek gibi yetiştirirsem evlendiği eşinin yanında da köpek gibi olur. Çocuk istiyorum köpek değil.

Ailede ablam vardı. Üniversiteyi bırakıp evlendi. Maalesef ki çok söyledim ama o evlenmeyi tercih etti. Şimdi de ev hanımı. 2 tane güzeller güzeli çocuğu var ama hayatı iyi mi dersen bence değil. Haftanın 7 günü evde çocuklarla ilgilenip eşine yemek yapıyor. Evde yüksek ihtimalle sıkıntıdan patlıyor. Kendi etti kendi buldu.

Evlenmeden önce hayatı iyiydi. Sürekli alışverişler yapar, arkadaşlarıyla dolaşırdı. Etkinlikler yaparlardı. O zamanlar iyi giden bir işimiz vardı. Kırtasiyemiz vardı. Oturduğumuz semtte tekti. Babam zaten devlet memuruydu. Durumumuz iyiydi yani. Hiçbir sıkıntı görmemişti. Okuması için de elimizden geleni yaptık. Direkt gidip ehliyetini falan almıştık. Babam araba kullanmayı öğretiyordu. Yani elimizden gelen desteği verdik ablama ama sonrasında o bu yolu tercih etti. Bir ara eniştem olan kişiyle tartıştı. Döndü eve. O zaman bırak onu. Git okulunu oku diye çok laf anlattım. Dondurmuştu ama dinlemedi. Sonra barıştılar. Arada ben kaldım. O yüzden ikisiyle de 2 seneye yakın konuşmadım.

Uzun lafın kısası ben kadınlara köpek muamelesi yapmam. Her zaman güçlü olmalarını isterim. Hatta istiyorlarsa çalışsınlar. Eşi bile olsa kimsenin eline muhtaç kalmasınlar. Kimseye muhtaç kalmasınlar ki tartışmalarda ezilmek zorunda da kalmasınlar. Neyse, öyle işte.

Herkes kendi kararları ile şekillendiriyor hayatını hanımefendi. Hayırlısı olsun diyelim. Yapacak bir şey yok.