Ebeveynlerin çocuklar üzerinde bıraktığı ilk izlenimler değiştirebilir mi?

İnsan hayatın ilk yedi yaş çok önemlidir o yaş aralığında aileden öğrendiğimiz her inanç kalıbını yetişkin olduğumuzda sergilemeye meyilliyizdir ta ki inandığımız ve savunduğumuz inanç kalıplarını ortadan kaldırmaya yetecek olaylar yaşayana kadar… mesela değersizlik duygusuyla yetiştirilmiş bir çocuk büyüdüğünde kendisine değer vermeyen partnerlere çekilme ihtimali çok fazladır bu süreçte acı çeker üzülür fakat burada alması gereken ders insanların verdiği sevgiye göre değerinin ölçülmediği ve sen sen olduğun için değerli olduğu gerçeği… fakat insanların çoğu bunu kıramaz ailenin öğrettiği inanç kalıplarına üstlendikleri ebeveynlik rolüne sıkı sıkıya bağlı olarak yaşar ve çoğunda ağır psikolojik rahatsızlıklar görülür belki de kendi çocuklarında bile aynı rolü üstlenir …. aile önemli bir faktör ve kişinin farkındalık sahibi olup bunu değiştirmeye gönüllü olması gerekir

Ebeveynler çocukları sevgiyle büyütmelidlr.. Sevgi görmeyen çocuklar yaşamın her alanında bunu hissedip sıkıntısını yaşarlar.. Bir çocuğun saçını okşamak, sevmek, öpmek zor olmasa gerek.. Sevgiyle büyüyen çocuklar yaşamın her alanında başarılı olurlar.. Çünkü özgüvenleri gelişmiş olur ve ben bunu başarabilirim derler.. Anne babasının her ne olursa olsun arkasında olduğunu başarısız olduğunu bilseler dahi anlayışlı davranacağını bilirler.. Ebeveynler de hata yapabilir.. Böyle bir durumda çocuktan özür dilemelidir.. Çocuk annem babam bana saygı gösteriyor benimde onlara saygı göstermem gerekir diye düşünür.. Yani kısacası çocuklar aileden nasıl eğitim alırsa ömrü boyunca o devam eder..