Evlilikte çocuklar eşlerin birbirlerine olan zamanından çalar mı?

Bu kadar çok düşündüğün için, hiç bir şey senin istediğin gibi olmaz. 😃

Çocuk çok ciddi bir sorumluluk, karakteri, kişiliği, benliği, bakımı her şeyi senden sorumlu.

Tek çocuğu doğurduğun için iş bitmiyor, okul hayatına başladığına herkesin, kardeşi olduğunu görüyor ve sana kardeş baskısı yapıyor. Sen de kıyamıyorsun aman yavrum yalnız kalmasın diyip 2. Çocuğu göze alıyorsun..

Eşine ayırdığın vaktin çoğunluğu da çocuklara kalıyor. Zaten o sırada eş 2. 3. Yerini alıyor ona sıra gelene kadar. 😃

burada iş erkekte bitiyor. Erkek kadina destek olursa kari koca iliskisi zedelenmez. Kadin tum sorumluluklarla bas basa kaldigi icin kocasina ve kendine vakit ayıramıyor.

Bebeğe baba da baksa, ev islerini baba da yapsa sorun olmaz. Bizde boyle. Kucuk bebegimiz var ve eşim sagolsun benim kadar dahil olaylara. Bebege beraber bakiyoruz, evdeki isleri beraber yapiyoruz. camasir yikanacakti diyorum yıkıyor, asiyor. Eger ben bebekle cok ilgilenmem gerekirse diger isleri esim hallediyor. Bebek uyudugunda falanda ben ve esim beraber dinlenebiliyoruz. Film izliyoruz, duş alıyoruz, yemek yiyoruz dinleniyoruz. Bazen malum isleri de vaktigimiz oldugu icin yapabiliyoruz. Yatak konusu da cok sekteye ugrayan bir mesele olmadi bizim icin eşim sayesinde.

Bazi zamanlar bebegi ailemize de birakip kendimize zaman olusturabiliyoruz birkac saat. Disari cikip geziyoruz, bir kahvedir çaydır icip geri donuyoruz. O kadar iyi geliyor ki psikolojik olarak butun bunlar.

Eşim kenarda duran ve tum sorumlulugu ustume yikan bir erkek olsaydı Şu an bosanmayi düşünür olurdum muhtemelen. Hem bebegin tek basima sorumlulugu, hem ev isleri, yemek gibi seylerin sorumlulugu, ustune lohusalik falan zor olurdu.

burada iş, aileyi, kadini cocugu kalkindirmak, annenin ve cocugun psikolojisi bence tamamen erkege bagli. Erkek bunlari sagliyorsa 3-5 cocuk olmasinin sorunu yok. Ben bu adamla 2.-3. Cocugu da yaparim acik soyleyeyim. Desteginin olacağının garantisini biliyorum cunku. Beni yalniz birakmayacagini, arkamda kapi gibi durdugunu biliyorum.

Ama sorumluluk alan bir eşe sahip degilseniz tek cocuk kadinin psikolojisi icinde daha iyidir diye dusunuyorum. Esim destek olmasina ragmen fena yorulduğumu hissettigim zamanlar oluyor cunku. Esim destegini cekse ya da destek olmasaydi tum bunlarla başetmem zor olurdu. Hem fiziksel hem psikolojik olarak. Eger esinizden fiziksel, psikolojik destek gormeyecekseniz tek cocuk daha mantikli.

Cevremde eşim 2. cocugu istiyor ama bana hamilelikte, lohusalikta davranislarini hatirladigimdan, bebekle beraber bana hic yardimci olmadigindan bir daha o zorlu surece girmek istemiyorum.

Bu yuzden de 2. cocuga cesaretim yok. Ne yapayim tek buyusun, benim buyuk cocukla beraber 2. cocugu kaldiracak ne gucum var, ne enerjim ne de psikolojim var. Ben daha kocama güvenipte cocuk falan yapmam diyen cok hemcinsim var.

burada bu sorunun kilit noktası erkek. Erkek sorumlulugunun bilincinde olan bir birey degilse evlilikte zor yürür, birden fazla cocuk yapmakta cesaret ister. Ona gore kararinizi verin.

Karmaşık bir konu...

Biz de eşimle senelerce çocuk yapmadık. Bekar sevgililer gibi yaşadık.

Sonra bünye çocuk istedi. Vücut saati çalınca önüne geçilmiyor. Yaptık. İki yaş ara ile iki oğlumuz oldu. Arkadaş oldular. Kavga ediyorlar ama genel olarak arkadaşlıkları yerinde. Tek çocuk olsaydı bize saracaktı. Şimdi birbirlerine sarıyorlar 🤣

Bizim birbirimize ayırdığımız zaman tabii ki azaldı. Bu bizim seçimimizdi. Öncesinde hazır değildik. Hazır olunca yaptık. Sevgiliydik, aile olduk. Birlikteliğimiz farklı boyuta geçti. Asla aynı denmez.. Hazır olmayan çocuk yapmasın. Aileye yeni birey katılınca alışma süreci biraz zaman alabiliyor.