Bir gün ebeveyn olursanız, anneniz/babanız gibi olmak ister miydiniz?

Ben niye bu kadar düşündüm 😅 canım babam 😄 çok kısıtlıyor dur dur kendimi onun yerine koyayım şimdi o bir baba ve ben çocuğum. Benim kızım benden uzakta bir şehre gidecek orada hayatını sürdürecek çünkü işi orada ve ben de bir baba veya anne olarak bunu kabul etmek zorundayım fakat günlüm onu o şehirde yanlız bırakmak istemiyor kızım hasta olsa onla kim ilgilenecek bir şeye ihtiyacı olsa o anda kim ona destek olacak ya kötü bir şey olursa kızımı kim koruyacak 😱 Allah'ım hayır hayır en iyisimi hiç evden çıkmasın ben kızımı korur ona bakarım kimseye muhtaç etmem gerekirse hiç çalışmasın ömür boyu dizimin dibinde olsun aman aman 😄🤦🏻‍♀️yani aslında onları anlıyorum tamam ben de ebeveyn olsam kesinlikle bende onlar gibi davranırım fakat empati de yaparım ben de o zaman kendimi kızım veya oğlumun yerine koyarım onlara güvenmeyi seçerim ben olmadan da çocuğumun kendine gayet de güzel bir hayat ev iş gelecek kurabileceğine inanırım ve çocuğumu sonuna kadar destekler ve arkasında dururum dururum ki onunda kendine güveni ve inancı tam olsun 😻 umarım anlata bildim çiçekkim..

Büyük konuşmak istemiyorum, ama onlardan nasıl ebeveyn olunmazi öğrendim büyük ölçüde. Hic mi iyi yanları yok, tabiki var. Çocuklarla nasil iletişim kurulur bunu annemden öğrendim. Ama bir anne neler yapmaz, neden yapmaz, neden yapmamalı, sonuclari ne olur bunlari bana yaşatarak öğretti. Simdi o hayatini yasiyor, bana travma dolu geçmiş birakti. Önce gençliğimi, çocukluğumu karartti, sonra 'simdiki aklim olsa yine yapardim' diye üzerine mum dikti. Bir kac ay önce de "özür" diledi.. bilmiyorum duygularımı aldırmış gibiyim ona karşı, aglasa bile icim acımıyor. Nötrüm ona karşı.

Babamda sersefil, alkolik, kumarbaz. Onun için çabalıyorum, olmuyor. Kendi kendini harcıyor. Tam düzenini kurdu diyorum, yine başa sarıyor.

İkiz annesiyim, hem kizim hem oğlum var. Dilerim onlara güzel bir hayat sunabilirim ❤️🙏

Kesinlikle istemem, asla çocuğumu kısıtlamam, dar görüşlü olmam, her konuda destekler, sevgimi verir, ilgimi esirgemem, çocuğumla arkadaş olurum ben. Bana "Annem sen olduğun için şanslıyım." Demesini demese bile öyle davranıp hissettirmesi için uğraşırım. Her konuda arkasında olurum, bir hata yaptığında öğrenmemden korkup saklamasını değil gelip fikrimi sorup yardımımı istemesini sağlarım ve ona hayatı zehir etmeyecek bir baba seçerim, babası da ona her açıdan benim gibi yaklaşabilecek biri olur.

Bazı açılardan evet çoğu açıdan da hayır!

Elbette kusursuz olmayacağız. Ama beni inciten bende tramva oluşturan her ne varsa tüm çabamı kullanıp çocuğuma yansıtmamaya onu aynı şeylerle karşı karşıya getirmemeye çalışacağım