
90 lar çocuğu olduğum ortaya çıktı hahah ne tombulmuşum ve siyah beyaz oluşu nostaljik renklide varmış 26 sene önce gerçi ama bizimkiler böyle çektirmişler

90 lar çocuğu olduğum ortaya çıktı hahah ne tombulmuşum ve siyah beyaz oluşu nostaljik renklide varmış 26 sene önce gerçi ama bizimkiler böyle çektirmişler
Benim de böyle bir tane fotoğrafım var siyah beyaz, bebekken ben de çok tombulmuşum hatta baya ağır doğmuşum sonradan genetik mi olsa gerek 23 yaşlarıma gelene kadar 65 kiloyu geçemedim. En son 77 kilo oldum şu an 70 kiloyum yaşım 26 Küçüklükte ki o tombulluktan eser yok. :D
Büyüdükçe boya veriyor çocuklar
Doğru, boy uzadıkça kilo dağılımı oluyor tabii. Haklısın.
Türk filmlerindeki zengin aile çocukları vardır ya bütün aile tamamen bunun üstüne düşer. El üstünde tutulur. Tek çocuk budur falan. İşte öyle bir çocukluktu. Annem ve babam resimlerde o filmlerdeki oyuncular kadar güzel ve yakışıklı.. Çekilen fotoğraflarda masalarda viskiler, değişik yiyecekler içecekler ilginç bir mutlu gülüş…
Babamın plaktan dinlediği orijinal yabancı şarkılar..
Muhteşem bir kitaplığı ve ordan alıp kokladığım eski kitaplar.
Çocukluk gibi çocukluktu ilk 5/6 yıl.
Sonrası kalsın.
Güzel bir yazı
Prensesler gibi büyüdüm yaa babam koli koli meyve suları alırdı sevdiğim için ananaslar Hindistan cevizleriyle büyüdüm ben, nerde değişik bir oyuncak görse alıp getirir di
canım babam 💚
💙
💚💚
Çete gibiydik. Hobilerimiz arasında it taşlamak vardı :D
Misket oynardık. Komşu mahalleyi üttükten sonra karın yarısını yağma yapardık ki ertesi gün tekrar ütelim.
Tek kale, çift kale, Alman kale top oynardık. Terli terli buz gibi su içerdik.
Lastik, seksek, dokuz taş, kuka oynardık.
Daha bi sürü oyun...
Mahalledeki bahçelerin dut ağaçlarına, incir ağaçlarına dadanırdık.
Bazen semt pazarında elimizde su şişesi ve cam bardakla su satmaya giderdik.
:D
Cevap
65Cevap
Benim çocukluğum sıkıcı geçti. Sarışın mavi gözlü bir şeydim.
Aslında düşününce güzel anılarımda var kötü anılarımda var ve en unutmadığım şey mesela hiç istediklerimi alamadım yeterince sevilmedim belkide şu an fazla kötü olduğum için iyi olduğunu düşünüyorumdur ama şunu diyebilirim hiçbir zaman istediğimi elde edemedim çocukluktan bugüne kadar ve insani baya yoruyor bu durum
Katılıyorum
99 luyum , içine kapanık sevgisiz hiç kimsenin gerçekten ilgilenmediği bir çocukluk geçirdim. Birçok olaya şahit olmaya maruz bırakıldım. Annemden hiç annelik göremedim. Üvey baba nın yanında onun ailesiyle çevrili bir hayatın içinde debelenip durdum. Kimse beni kendi kanından canından görmedi göremedi. Çocukluğumdaki o kıza dönüp bu hayat için özür dilemek isterdim.
Ya kıyamam sana
Bu durum üzücü lakin pozitif katkıları da olmuştur. Tabi ki çok olumsuz olmuş belki erken tecrübeler erken olgunlaşma gibi inşaallah negatif kalıntılar gerilerde kalmıştır ve pozitif katkılarla şu anda hayatın belki imkan sahibi bir çoğundan daha güzeldir. Temennimde de ihtimal dahilinde de bence böyle gözüküyor.
@serseri1634 ben hayatımı açık açık anlatsam inanamazsın sadece tek sevindiğim şey şiddet görmedim kimseden , şu an nasılım diye sorarsan şayet geçmişin izlerini her insan gibi bende taşıyorum hâlâ içine kapanık bir haldeyim geçmişi kafama çok takıyorum bir gün çok iyi bir modda iken diğer gün herkesten nefret eder hale geliyorum.
Maddi açıdan Allah a çok şükür diyorum yine ama çok da iyi bir konumda olduğum söylenemez. Şu an bir söz-nişan arefesindeyim ama neyi nasıl yapacağımı bile bilmiyorum erteliyorum bunu da..
nereye kadar gidecek bu bilmiyorum. Erkek arkadaşıma ben bunları bunları yaşadım aslında annem bana bunları yaşattı diyemiyorum. Beni anla demek istiyorum ama anlatamıyorum Ama artık okusan da okumasan da buraya yazacağım , annem ben küçükken babamdan ayrıldı çünkü babam zaten dedem yaşımda bir adammış. (Annem evlendirildiğinde 23 babam ise 60 yaşındaymış )
annem boşandıktan sonra abisinin evinde kalırken birden bir talip çıkıyor ve ailesi onaylamasa bile bir gün beni de yanına alarak o adama kaçıyor. Abileri annemi siliyor konuşmuyor bir süre sonra tekrar barıştılar , O sırada annemin yanında çanta görevi gören ben 6 yaşında 1. Sınıf öğrencisiydim.
Geliyoruz bir eve adamın da 2 si evli 1 tanesi o zamanlar bekar 20 yaşında kızları var , anneniz sizi tek başına yatakta bırakıp yeni eşinin yanında yatıyor size de korkmayın diye elinize bir el feneri veriyor , ilk başta her şey zor geliyor. Okula başlıyorsun burada sürekli dışlanıyorsun çünkü annenin soyadı değişmiş sen kendi babanın üstüne kayıtlısın.
Aradan zaman geçerken tak bir anda annenle büyük ablanın eşini samimi bir şekilde görmeye başlıyorsun. Annem üvey babamdan 10 yaş küçüktü. Annem 38 yaşında üvey babamla evlendi oradan hesap edin.
12 yaşındayken tamamen aralarında bir şey olduğundan emin olup annenden hesap soruyorsun bu süreçte okul hayatın mahvoluyor dersle alakan kalmıyor çünkü o adam sürekli evimize gelirdi babamın ev sevdiğim damadıydı evimizin tamir işlerini hep o yapardı. Babam fırında çalışıyordu bu yüzden gece işe giderdi evde olmazdı ama o adam bizde olurdu. Annem bana hep mağdur olduğunu söyleyerek kandırdı. Yıllar geçti 16 yaşıma geldiğimde bunu bir gün babama söyledim o adamın bize gelmesini istemediğimi söylerken her şeyi anlattım.
Her şey daha da karıştı tabii.
Masum bulduğum annemin aslında sadece beni kandırdığını anlamış oldum.
Sonra üvey babam hastalandı vefat etti. Onun vefatı benim omzuma yük gibi bindi.
Annemin abileri bizi tekrar yanlarına aldılar asla gitmek istemediğin halde annem o enkazdan kaçmak istedi.
Gittiğimizde bizi derme çatma rutubetli bodrum kat bir daireye koydular.
Çok zor günler geçirdik orada.
Sonra kendi öz babamdan maaş alıyordum annem de eşinden ve kendi babasından almaya başlamıştı..
Paramı biriktirip ev almaya karar verdim.
Bu süreçte küçük ablam destek oldu ve aldık. Annemleri ( bir küçük erkek kardeşim daha var o detayı yazmamışım , annem evlendikten kısa bir süre sonra hamile kaldı )
Aldığımız eve yerleştirdik ve dayımlarla iletişimi kestik. Orada da çok detay var ama girmiyorum.
Her şey iyiye giderken bir gün annemin tecavüze uğradığını öğrendim. Ben o evde kalmıyordum küçük ablamın ( bekardı dediğim ablam evlendi 2 çocuğu var o detayları da yazmamışın ) o zamanlar tek çocuğu vardı ona bakar mısın demişti bende kabul ettiğim için ablamın yanına taşınmıştım. Bu süreçte öğrendim.
Annemin suratına bakamadım. Annemin olay yeri delilini götürmek ne demekmiş ben onu öğrendim.. aldığımız ev benim için içine girilmez bir hal haline gelmişti.
Annem saf bir kadındır öyle çok aklını kullanamaz. Böyle erkek konularına aklı çalışır ama geri kalanında çalışmaz.
Ne geldiyse başıms onun yüzünden geldi.
İnsanlara olan güven duygumu bile aldı götürdü.
Dışarda gecenin bir vakti avazım çıktığı kadar ağladım isyan ettim. Allah ım dedim canımı al al ki görmeyeyim bunları.
Olmadı rabbim canımı da almadı.
Ne bir arkadaşıma ne bir eşe dosta anlatabiliyorum. Sevgilim diyor ki sana noldu böyle.. oldu bir şeyler diyip geçiyorum.
Halbuki en çok ona haykırasım geliyor.
Annemleri o evden çıkardık apar topar evi kiraya verdik. Bir süre küçük ablamın evinde kaldılar sonra kredi çektim ayrı bir eve kiraya gözümün önüne yerleştirdim.
.
Anlattıkların için çok üzüldüm canım. Umarım şu an iyisindir annenlerde iyidir. Şunu söylemek istedim eğer sevgiline gercekten güveniyorsan ve gelecek düşünüyorsan ona herşeyi amlatmalısın eğer bir yola giriyorsanız bunları bilmeli diye düşünüyorum. Hem aranızda gizli saklı olmaz hemde sana destekçi olur. Senin kadar olmasada bu tarz olayları bende yaşadım hepsini sevgilimle dertleşerek, ağlayarak konustuk bana çok iyi geldi. Hep destekçim oldu.
Bizde de üveylik var. Babam 2 yaşındayken varlık para sahibi dedem vefat ediyor. Babaannem beş parasız ve gaddar insaniyetsiz, kendisi gibi beş parasız insanlıktan mahrum içgüveyi alıyor dedemin malları arasında bedavaya hayat sürerken iki üvey amcam oluyor. Ve babam çocukluğundan itibaren yaşanmayacak bir hayat yaşatılıyor hem de kendi babasının kendisinin malı mülkü içinde kanunen 18 yaşında mirasını alıp bu insanları defedecekken toplu bir taarruza mağdur kalıyor ve annesinin güya annelik hakkı falan oyalamasıyla kendi öz babasının yani kendi mirasını 30 yaşına yakın yarısına yakınını alabiliyor yetim hakkı yani, emlak malları da en değerlisinden.30 yaşına kadar babalığı ve annesi mirasını burnumdan getiriyor ve bu iki kişi mirasın kalanını sonra vericez diye babamdan şu anda 10-15 civarı lüks ev parası miktarı yetim malını paylaşıyorlar üvey amcama aktarıyorlar. Babam 75 yaşında ve çocukluğunda ve gençliğinde gördüğü zulüm bir tarafa yüklü bir miktarda maddi kaybı üzerine hala şok ve bunalım içinde yaşıyor ve biz 3 kardeş bile bir müddet bunlarla beraber yaşadığımız için çok fazla etkilenmesekte çünkü az kaldık yanlarında fakat etkilendik ve babamın maruz kaldığı felakete şahit olduk problemli bir babanın elinde büyüdük. Bizde dahi ufak problemler mevcut. Babam arada hala bunalıma giriyor ama biz teselli ediyor ve sakinleştirmeye çalışıyoruz. Evet benimde aileminde problemli hayatı kısaca böyle işte detayda annem var bir melaike gibi aileyi toparlıyor babamı ve çocuklarını bu beladan uzak yetiştiriyor. Şimdi 47 yaşında ve bekar anne babamla yaşıyorum ve bu tür sıkıntılar hiç kolay değil bizzat şahidim. Sözü uzattım herkesten özür dilerim.
@Molina1 sevgilime anlatamam hele ki annem işte falancı yere gitmiş oradaki adam takip etmiş evine gelmiş bilmem ne olmuş falan hiç diyemem bu sefer annemin suratına kendisi de bakamaz. Kötü bilir bizi.
Hani bir de sevgilimin de kalabalık bir ailesi var. Bu olayı ablam eniştem bir de ben biliyoruz diğer ablamlarla bile paylaşmadık paylaşamadık. Düşünsenize annenizin adı zaten büyük ablanızın eşiyle anılıyor , büyük ablanız psikolojik olarak zaten yıkılmış ve hâlâ o adamla da evliliğini devam ettiriyor. Akrabalae falan ilk olayı öğrendiler ama tecavüz olayını kimseye diyemedik. Şikayette falan da bulunduk ama sonra hepimizin midesi kaldırmadığı için ve annem de çok umursamadığı için bırakmak durumunda kaldık
En kötü yanı ise o adamı da gördüm , fotoğrafta bile olsa yüzünü görmek zorunda kaldım. Aile kuracağın bir insana bunları söylemek asla kolay değil. Söylediğim an benim anneme saygısı kalmaz , bayramda elini bile öpmek istemez..
@Molina1 sanmıyorum kendi ailelerinin de içinde sırlar vardır illa ki öyle her şey herkese anlatılmaz ki
burdaki her kişiden daha beter bir çocukluk yaşadım anlatmaya gerek yok millet hayatı renkli yaşarken biz siyah beyaz yaşadık sorsalar iyiyiz ne yapalım odun diyorlar ama o odunun ateşini küçükken çakmakla yakan kimlerdi soraralarmıki?
🙄
Cocukluğumu hiç yasayamadım dayak aclık fakirlik yırtık üst baş üstüne bir de seyyar Satıcılık yaptırdılar cocuk yasta iken erken büyümek zorunda kaldım o yüzden hala içimdeki cocugu kötülüklerden korumak için savasıyorum
Yaaaa 😳😵
maalesef öyle oyuncak diye gazoz kapaklarını toplardım gizli saklı onlarla oynardım çöpten bulduğum salça tenekesini davul ve darbuka diye sopayla vurup oynardım ilk kazandığım parayla 2 tane balon aldım alın teriyle hemde kendime ait bir oyuncağım olmuştu
Kıymet bilmen hala güzel
🙏🙏 Teomansarkısı tesekkür ederim
Genelde annen babam engelli olduğum için bana karşı bayağı ilgiliydi tabii biraz zor bir çocukluk dönemi geçirdim hastanede yattığım için hani öyle normal çocuklar gibi dışarıda top oynamak ya da nasıl söyleyeyim belli aktiviteler yapma imkanım olmadı. Daha sonrasında da rahmetli anne ve dedemin yanında büyüdüm
Annesiz geçen çocukluk devamında ilişkilerinde anne sevgisi aradığım için terkedilme bok gibi yalnız bi gençlik bunun farkına orta yaşlarda varma ve hala yalnız cansız bi varlıkla konuşan kafadan kırık biri 😤
Üzücü
Eyvallah
Derinlerde bir yerlerde hüzün vardı, doğuştan belliydi kaderimin kötü yazıldığı. Zaten doğmak bilmemişim, gününden 5 gün geç doğmuşum. Sanırım ilerde hayatımın fragmanını izlettiler de çıkmak istemedim oradan ama yapacak bir şey yok, zorla çekip aldılar beni bu hayata.
Anne baba dayağı ve sevgisi arasında gidip gelen oldukça yaramaz ve çocukluğumu ziyan etmeden yaşayan bir insan evladıyım. 😀😀
Şimdiki çocuklara çok üzülüyorum.
Bende katılıyorum
Yaşadığım çocukluğu kimse yaşamamıştır desem garip olur. Şu an oğluma bakınca bunu görüyorum...
😳
Hanım hanımcık derdi herkes. Annem anlatırdı çevresinde ki arkadaşları bana imrenirmiş hem başarılı hem hanımefendi diye :D Sonradan şımardım ailem ile aram çok açıldı, ders başarım düştü. Annem nazar değdi der o yüzden.
Bu koltukta galiba birçok çocuğun resmi var bende de bunun renklisi var 😂😂
Hahah galiba
Sultan süleymandan tahtı aldığın zamanlar mı bu zamanlar 😀
Yess haha shshs
İyiydi güzeldi şükür küçüklüğüm.
Anne babamın çok emekleri vardır. Bende elimden geldiğince onlara iyi bir evlat olmaya çalışıyorum. O yüzden hep gurur duyarlar; özellikle başkalarından duydukları zaman
Tek kelimeyle mükemmeldi. İstediğim her sey sınırsız bir şekilde önüme sunuldu.
fakir ama inanılmaz mutluydum dert keder hic bisey önemli degildi cogu seyim yoktu hep maddi acıdan sıkıntılı dönemler gecirmiste olsak aile kavramı oldugu icin hic sorun etmedim
Sessiz sakin ve uslu bir çocuktum annemin sözünden dışarıya kolay kolay çıkmazdım. Boyama yapmayı, yap boz birleştirmeyi ve teletabileri izlemeye bayılırdım
Enerjik, yerinde duramayan, yaramaz, çok gıcık bir çocukluğum varmış öyle deniliyor.
Bizde doksanlar çocuğuyuz ama siyah beyaz resmimiz yok
Cocukluk yaşamadık, ızdırap dert sıkıntı bitmiyor ki
Eğlenceliydi, çocukken çok pısırıktım full dayak yerdim ama yine de iyiydi
baya dolu dolu sert adrenalin kavga gürültü eğlence evi otel gibi kullandığım bi çocukluk güzeldi :d
Çok yaramaz başına sürekli belalar çeken bir çocuktum
Muhteşemdi anne babama hep teşekkür ederim bu yüzden
Ben de Doksanlar çocuğu olduğum için bana göre harika bir çocukluk yaşadım
Telefonsuz internetsiz full aksiyon dolu maceralı ve günahsız
Dolu dolu yaşadım. Yeri geldi salçalı ekmekle akşama kadar top koşturdum. Oynadım ettim.
Çok mutlu çocuktum çocukluğum gayette iyi geçti çok şükür
Günaydın nostaljik bir foto olmuş çok güzel bir kare ve anı çokta sevimli bir bebekmissin zaman çok hızlı geçiyor değil mi hayat ilginç benim çocukluğum çok sarsıntılı geçti biraz
Daha çok konsol oyunları ile zaman geçirdim.
kiloluydum ve ailem çalişmam konusunda zorluyordu beni yine de su an ki hayatımdan iyiydi kendi kendime oyun oynardim hep bebeklerim ayiciklarim falan vardı kitap okumayi severdim boyama kitaplarim da vardi öyle
İyisi kötüsü bir şekilde geçti. Çok yaralar da verdi gül anları da vardı. Şimdi dön deseler donermiyim şüpheli. Neyse dertlendim😄
Çocukluğum da gençliğim ve şu andaki orta yaşım gibi deli dolu geçti. Fakat masumluğum da temiz kalbim de vardı. Sonuç:Masum ve temiz kalpli olmayan hayatı deli dolu yaşayamaz…
Bol gezmeli, eğlenmeli, biraz yaramazlık dolu ve mutlu bir çocukluk geçirdim.
Ay bi bebiş gördüm saanki 😌
😄😍
Güzel bir çocukluk yaşadım
Ben çocuk olduğumu hatırlamıyorum sanki direkt böyle dünyaya gelmişim
Paranormal bir çocukluk hayatım oldu benim dfghj
Çocukken sevgiye boğulduğum için sevilmekten pek hazzetmiyorum artık ters tepti.
Bebeklerin çoğu tontiş yanak oluyor 😁bende öyleydim
Güzel bir cocukluk yaşadım diyebilirim özellikle yazlarım köyde geçti ve çok eğlenceliydi.
Güzeldi 2000lerin başı güzeldir de zaten teknoloji ve doğallığın karıştığı zamanlardı. Özlüyorum
Bol dayak yiyip sevgisiz büyüyerek
😳
Hahah😂😂 hitlere benziyir
Hitler'in Bebekliğine
Ahahshd
Benim tüm fotoğraflarım erkek kıyafetleri ile. Annem asla kız gibi giydirmemiş beni
Kötü, perişan, yoksul... bebeklik fotoğrafım bile yok öyle diyim.
Acısıyla tatlısıyla güzel bir çocukluk geçirdim bence. Sevildim, sevildiğimi hissettirildim, isteklerim gerçekleşti, sıcak bir yuvam gülen yüzlü ebeveynlerim var. Bence çocukluğum çok güzeldi 😍
Güzeldi ya güzeldi 5 yasinda babamın amcalarimin silahlarını almalar falan
Güzeldi valla cok şükür 😄
Heidi gibi. En azından kafa olarak
Çok çok kötü geçti bu yaşıma dahi etkisi var
Çok güzel ve keyifli bir çocukluk yaşadım
tartışma dolu, yalnız
Çok güzeldi..
Bende uzun sacliymisim kahkulllu. Evdeki cicekleri koparip yiye yiye buyudugumu iddia ediyor annem:)
95 liyim hem güzel hem kötü.
Güzel ve özlediğim bir cocukluk yaşadım
Yetimhanede büyüdüm
B. k gibiydi 😁 bol travmalı
Yarı mutlu yarı mutsuz bir çocukluk yaşadım
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?