Annelik toplum dayatması mı?

Anne olmak zor ama turkiye de daha da zor. Cunku anne olarak hep yalniz kalırsın. Bir de kariyerime devam edeyim, meslegime devam edeyim derdinde olursan kendini unut zaten. Nefes alacak vaktin olmaz.

Hem işe gider gelirsin, hem çocuğun muhtemelen bakici ya da babanne, anneanne elinde buyur cogunlukla, eve geldiginde vicdan azabi duyarsin ama yapacak bir seyin yoktur. O kadar emek vermissindir, okumussunudur, belki kariyer olarak iyi bir noktadasindir birakmakta kolay olmaz. Secenek icinde kalmakta istemezsin ya evde kal ya da hepsini idare et seceneklerinden birini secmen beklenir.

Eger secersen hem calisirsin, hem annelik yapmaya calisirsin, hem evi cekip cevirirsin tum yukler uzerinde olur. Baba olarak erkek ne yapar hicbir sey. Mesaisini bitirir, işten eve gelir, koltuga uzanir hizmet bekler. Gideyim az cocukla ilgileneyim de hanim dinlensin diye dusunmez. Yemek yapayim da işten gelince hazir yemek bulsun demez. Evi temizleyeyim, camasirlari asayim demez. Sorumluluk almak akillarina gelmez cogunlugunun.

Ustune bir de hizmet bekler bu toplumun erkekleri. Tek kendileri de degil. Annesi bekler, görümcesi bekler. Gelir anneye bu cocuk niye zayif, bu ev niye daginik diye soylenir dururlar birde.

Simdi size avrupalı bir erkekle evli olan ve ulkemizde yaşayan teyzemi anlatayim. Ikiside çalışıyor. En bastan beri ev isleri ortak. Ve teyzemin adama bir kere iş buyurdugunu gormedim, kendisi de diyor, benim bir sey dememe gerek yok, kendisi yapiyor diyor. Evi, yemegi beraber hallediyorlar. Adam esime yardim ediyorum kafasinda da degil. Sorumluluklarımı gerceklestiriyorum kafasinda.

3 yıl önce cocuklari oldu. Şu an 3 yasinda. Biz annemle teyzeme yardima gidelim dedik il dogdugunda. Yardima ihtiyaci olmadigini gördük çünkü kocasiyla guzel bir ekip olmuslardi. Babasi cocugu emzirmek disinda her ihtiyacini karşılıyordu.

Cocugu alip guzelce bakiyor bu arada teyzem banyosunu rahatca yapıyor, bakimini rahatca yapabiliyordu. Birbirlerine zaman taniyorlardi. Adam cocuga bakiyor teyzem hava almaya, yürüyüşe bizi ziyarete geliyordu rahatca. Kadin kafasini dağıtabilecek ve dinlenebilecek alan buluyordu kendisine. Gozu arkada kalmıyordu ama turk kocayi düşünün. Anneler bu ulkede adamin cocugunu adama teslim etmeye korkuyor bakamıyor, susturamiyor cocuk aglamaktan catliyor diye.

Baska zamanda teyzem cocuga bakiyor adam disari çıkıp stresini atip, hava alip geliyordu. Simdi de hep beraber cikiyorlar. Yani bir ortaklik var hayatlarinda. Teyzem inanin evliliginde daha da genclesti guzellesti. deger gormek, hayati paylasmak bu işte.

Ama bizim turk erkekleriyle evli olan kadinlarda bir anda tum sorumluluklar evlenir evlenmez uzerlerine bindiği icin 10 yas yasli gozuktukleri yetmiyormus gibi cok cabuk yıpranıyorlar bu toplumda, bu olaylarin içinde.

Mesela yeni evli cifleri gorursunuz. erkeklerin keyfi yerindedir. Erkekler paril paril parlar. Kilo alir, gobek yapar, yuzu parlar, duzenli seks hayatina kavusmustur, hanim iyi bakar, her gun önüne sicak yemegi gelir beyimizin. Keyfi yerindedir. Bu yuzune de yansir. Yeni evli erkeklerde suratinda bir ışıltı gorursunuz. Peki kadinlarda gorur musunuz? Hayir.

Iste teyzem evliliklerine 7 yil oldu giderek ışıldıyor kadin. Hayati ortak yasamanin disinda esinden ilgi ve deger de goruyor. Kaynana gorumce derdi zaten yok.

Turk erkekleri evlilikte kadini zaten ihtiyaclari karsilayacak bir varlik gibi goruyor. Her isi kadin halletmeli kafasi var. Bu sitede bile kadin yemek temizlik yapmayacaksa neden evleniyorum o zaman diyen cok erkek var, bu kafada olanda cok var bu dile getirmeseler bile.

Turk erkekleri evliligi cinsel hayatim olsun, arkam toplansin, onume yemek, cay gelsin, kiyafetlerim yikansin, utulensin, cocuga baksin hani bu kafayla evlilik yapıyorlar. Bir de son donemlerde kadin calissin benim erkek olarak ekonomik yukumu de alsin der oldular.

Sen ne yapacaksin desen cevapsız bir soru, yaptiklarini ben soyleyeyim işten sonra kenarda oturmak. Sanki kadin ayni yorgunlugu cekmiyormus gibi. Kadin yemek, evdeki işleri falan yapmazsa ne işe yarar ki zaten baska? Bu kafa cok var.

Sonra kadin sevilmedigini hissediyor zaten. Butun yukte üstünde. Ev isleri, meslek, cocuklar hepsi ustunde. Ayrilsa, bosansa bir sonraki es olarak alacagi model bu ulke sinirlari icinde çoğunlukla ayni model. Ayrilmaya da bir nevi degmiyor. Baska seçenek yok çünkü.

Annelikte bu toplumda tamamen kadina zimmetli bir olay. Erkegi sadece cocuk yapiminda gorursunuz bu toplumda. Daha da ortalikta olmaz.

Bu ulkede kadinlar icin evlenmekte cocuk yapmakta gercekten iyi dusunulmesi gereken olaylar. Kimse gozunuzun yaşına bakmaz, kimse ne kadar yorulduğunuza bakmaz, kadinsin, annesin tabi yapacaksin o zaman dogurmasaydin, o zaman evlenmeseydin, bu zorluklari popişin yemiyorsa niye evlendin, niye cocuk sahibi oldun diye de yine kadini suçlarlar. O yuzden dikkatli davranmak gerek.

Yani genç yaşta anne oldum 2 çocuğum ıkisinide tek başıma büyüttüm kimi zaman üzüldüm yoruldum kırıldım çok zor dönemler yaşadım ama tek birkere pişmanlık duymadım şimdi zamanı geri alsam yine anne olma kararır değişmezdi aksine anne olan kadınlar daha başarılı daha güçlü depresif dönemleri sadece anne olan değil hemen hemen her kadın yaşıyor her kadın anneliği kaldıramaz sorumluluk ağır böyle oluncada anne haliyle çöküntü yaşıyor çok şükür iki evladıma maddi olmasada manevi olarak duygusal ihtiyaçlarından eksik bırakmadım yalan değil tabikide bunları kendimden ödün vererek yaptım kimi zaman ama şöyle düşünün bir iş için sorumluluk alıyorsun o proje iş vs insan kendini paraliyor sabahlıyor yetistirebilmek ama bitiriyor ama sorumluluk duygusu gelişmemiş kişi projeyi işi ortada bırakıp depresyon ve kendini hayattan soyutluyor annelikte sorumluluk istiyor ve annelik sorumlulugu alamayan kişiler için hayati çok zor depresif olarak yaşıyor çünkü işten istifa edebilir ama evlat hiç bişey yapamaz çareyi kendini kapatmakta buluyor benim düşüncelerim bu yönde 🙂

Kötü bir anne elinde büyümüş bir kadınım gerek fiziki gerek psikolojik olarak çok ağır derecede şiddet gördüm biyolojik annem tarafından ve o dönem kafamda yankılanan tek bir şey vardı, hani cennet annelerin ayakları altındaydı? Bu kadar kötü bir kadın sadece doğurduğu için mi cennet ayakları altına serilecek diye düşünüyordum. Annelik benim için kutsallık kategorisinde olmadığı bir dönemdi keza annelerin çocuklarına uyguladığı şiddetleri hala izliyor, şahit oluyoruz. Doğurmak bir kadını anne yapmıyormuş onu farkettiğimizde taşlar yerine oturuyor. Ve doğurmak sadece insana özgü bir üreme değil. Hayvanlar da anne oluyor onların anneliği de ne kadar hassas yaşadığını gözlemliyor , belgesellerden izliyoruz. Annelik ve anaç olmak çok farklı şeyler, doğurduğu için biyolojik olarak annesinin elinde neler yaşamış milyarlarca insan var , çocuk var. doğurmadığı halde çocuklara , bebeklere anaç yaklaşan yüreğinde hisseden milyarlarca kadın olduğu gibi. şahsım adına konuşursak daha önce sahip olduğum bütün vasıflar değersizmiş, daha önce seni seviyorum dediğim hiç kimseyi sevmemişim ben bir anneyim ve bunu abartarak yaşayan, hisseden bir anneyim. elimde olmadan önüne geçemediğim bir şekilde çocuklarım hayatımın merkezinde memnun muyum bu durumdan evet , aşık mıyım ölümüne. İnsanı insan yapan ve doğurani anne yapan yüreği, merhametidir.

Annelik istemeyenlerin anneliği "gen üretimi" vs. diyerek basitleştirmeye çalışmasını asla anlamıyorum. Tercih etmiyorsundur, olabilir kendi kararın ve sonuna kadar saygı duymak gerek AMA anneliği asla basitleştiremezsin. Konu edebiyat falan değil, bir gerçek.

Ortada sıfır bilgili sana muhtaç bir canlı var ve sen onu en başından büyütüp eğitiyorsun. O kadar uzun ve aşamalı süreç ki. İşin sevgi boyutu nirvana zaten. Çok emek var ve gerçek bir başarıdır kendine, ailesine ve topluma faydalı bir bireyi yetiştirmiş olmak. Çoğu ileri seviye meslek sahipleri zaten hep aileden şanslı olanlardır çünkü bir insanın ilk ve en önemli destek kaynağı ailesidir. Ebeveynlik geleceğin o bilim adamlarını, doktorlarını, psikologlarını yetiştirmektir aynı zamanda.

Ve evet, bir canlı sana bağlıyken tabi ki de önceliğin olacak. Anneliğe ve babalığa hazır olmayanlar bu yüzden çocuk sahibi olmamalı. Çocuk hayallere engel değil hayalin kendisi olmalı. Bu yüzden ebeveyn olmak istemeyenlere baskı kurmak çok saçma. İçinde o heves, aşk olmayan iyi bir ebeveyn olamıyor.

Çocuk da iş hayatına engel değil. Pek çok ebeveyn iş güç sahibi. Olay tamamen zaman ayırmak, işleri takvime uydurmak ve gücünün yettiği sayıda çocuğa sahip olmak.

Annelik cok özel bir duygu. herkes doğura bilir ama herkes anne olamaz.
Asıl zor olan kadın olmak bence, hem işimizde başarılı olmamız bekleniyor, hem iyi ilgili Anne olmamız. Özverili bir eş, bakımlı kadın. 7/24 işlememiz lazım gibi bir algı var. Cocuk başarısız ve terbiyesizmi aaaa annesi yetiştirememiş. Ev düzensizmi ne bicim kadın. Calışmıyormu koca parası yiyor. Calışıyormu ailesini evini ihmal ediyor. Bakımlımı evlendin kime süsleniyorsun. Bakımsızmı, salmışsın kendini kocanın gözü dışarı giderse hic şaşırma.
Bunun yanında bir sürü başka işimiz var. Ve en üzücüsü de, bu haksızlığı kadın kadına yapıyor.

Asla bu dayatmalara itibar etmiyorum ve etmeyen de bir sürü anne var çocuğunu mükemmel ve eğitim ile destekleyerek kendi ideallerini de aynı zamanda halledebilen. Artik toplumun yarattığı fedakar ana rolü bir yerde tikaniyor insan düşünürken yahu neden ideal bir anne olacagim ki ideal bir insan büyütmek istiyorsam bu anneliğin mükemmelliğinden ziyade büyüyeceğim çocuğun iyi insan olmasından geçiyor diyerek kendini ön planda tutarak kendine de zaman ayiracak alternatifler oluşturuyor.

Bizden önceki nesil baskı ile annelerin kimliğini ötekilestirerek hapishane hayati yaşamış ve yeni nesil buna baş kaldiran gayet açık ve net görüşlü aydın bir nesil. Çok şükür.

Çok güzel bir soru. Katılıyorum. Toplum ne isterse onun yapılması gerekiyormuş gibi davranılıyor. Çocukla devamlı ilgilenmesi gerekiyor gibi ama bence çocuğu biraz özgür bırakırsan kendi kararlarını vermesine izin verirsen hata yapmasına musade eder gereken yerde müdahale edersen müthiş özgüvenli bir çocuk yetistirirsin. Bir birey. Ama bizim ülkede birey algısı çok düşük.

adil bir ayrım değildir. anneliğin gereksiz kutsallaştıerıldığını ve evet, bu durumun kadınlara zarar verdiğini düşünüyorum.
ama artık bu konu hakkında eskisi gibi de düşünülmediğini kadınların çok daha kariyer odaklı olduğunu görüyorum. bence o düşünce de yavaş yavaş kırılacaktır.