Eşim ufacık şeyde bana kötü anne gibi muamele yapıyor, ne yapsam?

Oğlum iki yaşında hareketli çok tatlı, akıllı aslında yapma oğlum desem dinler. Bazen gıcıklık yapıyor işte. Gece gündüz ilgileniyorum, eşim aksam bi saat görür görmez. Gece eşim arada sesine uyansa sesine hemen nazlanir, başım ağrıdı yok yoruldum falan. Ben her gece iki kez uyanıyorum bazen daha fazla ama söylenmiyorum. Oğlum ayrı odada yatıyor bu arada, eşim rahat yani. Tamam anne genel anlamda ilgilenir bundan memnuniyetsiz değilim. Ama insan bi anlayış gösterir. Tuvalete bile zor giriyorum.
Mesela az önce oğlum eline verdiğim böreği parçalayıp kedimiz var ona atıyordu oyun güya. Aldım yapma dedim tekrar almış attı. Bu sefer sinirlendigimi hissederek surat yaparak aldım, ağladı vermem için. Eşim geldi o ara beni görünce niye surat yapıyorsun çocuğa , çocuğun psikolojisini bozcaksin bilmem ne. Hemen kötü anne oluyorum. O kadar bütün gece gündüz uğraşıyorum kötü anne oluyorum. Sürekli böyle ufak bi sey olsa niye yapıyorsun. Bende insanım sabrım var. Sanki dovuyormusum sovuyormusum gibi tavırları. Ki herkes de oğlumu beni beğenir, arkadaşlarım sen sakinsin der, benim uyku düzenimi bakımımı beğenir. Her anne arada kızar çocuğuna. Simarinca aferin mi diycem.
Hatta eşim çocuk istemiyor tekrar. Ben zor bakiyormusum , psikolojisini bozarmisim onunda. Herkes de diyor ki, senin gibi oğlum olsa ben bi çocuk daha yapardim hemen. Oğlum çok efendi akilli masallah. Yaramaz çocukları olanlar bile tekrar cocuk dusunuyor çevremde. Çok kırılıyorum artık. Kötü gormemis.
Bu arada aile düzeni çok bozuk. Annesi küçükken vefat etmis. Uvey anneyle buyumus. İlk iyiymis kadın sonra kötü olmus kavga cikarmis evde hep.
Ben artık bu durumdan sıkıldım az önce çıldırdım artık bağırdım. Sen kötü görmemişsin yeter artık bana sürekli aynı şeyi yapıyorsun gece gündüz ilgileniyorum ama kötüsün diyorsun bana dedim. Ben kötüsün demiyorum nefetle bakma çocuğa nefret eder cocuk senden falan dedi.