1 senelik evliyim beklemedğim bir zamanda kazara hamile kaldım ne yapmalıyım?

Kendimden bahsedersem meslek sahibi olmak konusunda.. meslek konusunda çok emek verdim, bihassa annem özel ailevi durumumdan dolayı üzerime hep düştü ve bir şekilde üniversiteyi kendimi iteleyerek okudum, uzatsam da yılsam da bitirip mimar oldum, fakat işler pek beklediğim gibi gitmedi iş bulamadım stajlarımdan sonuç çıkmadı şanssızlıklarım oldu çok kez kendim girişimde bulunup maaşsız dahi çalışıp kendimi geliştirmek istedim fakat bir yere kadar idare edebildim, ardından zaten pandemi vurdu dğrudüzgün iş hayatına atılamadım..
Aynı zamanlarda sevdiğim insanla ilişkimiz ilerledi ondan başka çevremde arkadşım sırdaşım nerdeyse yok , onu hayatıma merkez yaptım evlendik çok zorlukları yendik ve mutlu giden bir eviliğimiz var, bu süreçde de zorlukla bitirdiğim mesleğin dışına çıkıp başka iş yapmak zor geldiği için pandemi vs evlilik sürecine alışayım diyerek evde kalmayi tercih ettim ama bir taraftan da kendime dayattığım ev kadını rolunden mutsuzdum kariyer hedefimi bi nevi ertelemişdim, evde kaldığım özellikle pandemi süecinde kendimle çok başbaşa kaldığım dönem çok zorlandım yalnız hissettim başarısız,, kendime biçtiğim bağımsız özgür kadın halime ulaşamamıştım çok karamsarlığa kapıldım sanki her şey için geç miş yaşlılık yorgunluk isteksizlik hissettim enerjim yoktu sanki, ruhum 80 yaşında gibiydi , derken kendi içimde kayboluşlarım hedefsizliklerimle ev deki işlerde bile yetersiz hissediyordum kendimi..
Ve geçenlerde hasta olduğumu düşünerek gittiğim doktordan ( o kadarbi haberdim ki ürolojiye gitmiştim), istediği testler sonucu kadın doktoruna göründüm ve 6 hafalık hamile olduğumu şok olarak öğrendim şimdi kafam çok daha karışık ruhen hazır olmamakla beraber korku ve edişelerle doluyum yeterince yaşayamadığımı gezemediğimi eşimle hayallerimin olduğu ve maddi manevi kariyer yapmamın zorluğunu eksikliğini düşünüyorum hazır değiliz diyorum, ilerde bunlardan çocuğu sorumlu tutar mıyım bilinçli veya bilinçaltı bilmiyorum...
Aslında bebek yapma düşüncemiz vardı, hayalim erkek olsa ona vefat eden öz babamın ismini verebilmekti ama bu herşeyimle hazırken bilinçli ve iyiyken olacaktı, bunun için en az 1 sene sonrası için evettim ama şu an yeterli olmadığım hissindeyim ve tam da bu surecde bir iş fırsatı yakalamıştım bu ay başlayacaktım fakat şimdi kendi hayatım bitecek kendimi çöpe atacağım ve tüm hayatım ve bahanem çocuk olacak gibi geliyor büyük darbe yiyecekmişim gibi.. eşimde şaşkın ve hazırlıksız ama kararı bana bırakıyor sen nasıl istersen diyor , bir yandan buruk bir hoşnutluk ama bir yandan diğer düşünceler var, düşününce işte.. ben zorlanarak yeni öğreniyodum ev işlerini.. şimdi tüm bunları birlikte yürütebilir üstesinden gelebilir miyim? özellikle annemin 'biraz daha zaman vardı.. tarzında yaklaşımı, çok zor bir durumda hissediyorum aldırma düşüncem bile var , sahip olduğum rahatsızlık ötürü de hamilelik benim için az ihtimalken olması.. hayat bana sürpriz yaptı ve ne yapmam gerektiğini hiç bilmiyorum bu süreçte bana ne önerirsiniz?