Oğlum olacak. Ama bebekleri pek sevmedim şimdiye kadar. Mesela 17 yaşındayken minik erkek kardeşim yeni doğmuştu hiç sevmedim onu. Hala da çok sevgi hissetmiyorum. Kendi oğluma da aynısını yaşamak istemiyorum erkek kardeşim çok önemli değil de oğlum olacak onu sevmem lazim.
Seversin
Sevmezsn
Yaşını ve cinsiyetini belirt, oyunu kullan:
Lütfen yaşını seç
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Merhabalar,
Bahsettiğiniz durum, itiraf etmek istemese de birçok annede gözlenen bir durum. Annenin hamilelik süresince varolan dengeleri, doğum ile beraber bozulur ve bir kaos ortamı oluşur.
Sizin yaşadığınız durumun bir adı var.
"Postpartum Blues=Lohusa depresyonu"
YouTube kanalımda her fırsatta annelerin morallerini yüksek tutmak ve bebekleri ile aralarındaki bağı canlı tutmak için tavsiyelerde bulunuyorum. Lohusa depresyonu hakkında da Ayrıntılı bir video paylaştım. Videoya YouTube kanalımda arama yaparak ulaşabilirsiniz.
Kısaca anlatmak gerekirse, doğumun ve doğumdan sonra normal düzene girmenin, özellikle de yeni bir bireyi (bebeği) hem anlayıp hem de bakımını üstlenmek bir kişi için oldukça zor bir durum. Eğer etrafınızda bu konuda size yardımı dokunacak birileri varsa yardım istemekten çekinmeyin. Tavsiyem, size teklif edilen her türlü yardımı kabul etmeniz. Etrafınızdan yardım isteyerek bu süreci geçirmenin tamamen doğal bir süreç olduğunu unutmayın.
Varolan tüm sorunlar tek seferde çözülemeyecek kadar olgunluktan uzak ve karmaşık olabilir. Sizin için önerim, her seferde bir sorun ile ilgilenmeniz ve her seferde bir sorunu çözmeye çalışmanız.
Diğer bir önerim de bu tarz düşünceleri yenmek için en yakınızdaki insanlardan, yani eşinizden, kardeşinizden, annenizden ya da güvendiğiniz bir komşunuzdan destek almanız. Onlarla konuşmak size hem terapi hem de yardım çağrısı olması nedeniyle sorunu çözmede en önemli adım olabilir.
Tüm bunlara rağmen sorun çözümlenecek gibi durmuyorsa profesyonel bir destek almanızda fayda var. Diğer türlü hem siz hem de bebeğiniz süreçten zarar görebilir...
Mutlu bir hafta diliyorum. :)