Anne Baba olmak için ideal yaş aralığı nedir?

Kişiden kişiye değişir sanırım. Ben önce her şeyi paylaşabildiğim, karşılıklı sevgiyi mutluluğu, ortaklığı geliştirebildiğim bir ilişki isterdim. Sadece sevmek yetmez. Ortak pek çok şeyi de başarmalıyız. Ortaya hep yeni ve güzel değerler çıkartabilmeliyiz. Birbirimizi her yönüyle tanımadan yaşamadan çocuk düşünmezdim. Bunun için de bence evlilik içerisinde de olgunlaşmak gerek. Daha kendi başlarına kendi sorumluluklarinı alamayan, birbirlerine karşı sorumluluk ve değerler hissetmeyen insanlarin çocuk yapması çok büyük hata olurdu. Herkes değerini yerini ilişki içerisinde iyice oturttuktan sonra çocuğa sıcak bakmalı. Birbirleriyle mutlu olmayan çiftlerin kendi yalnızlıklarını, korkularını dertlerini yatıştırmanın bir aracı olarak çocuk düşünmelerini doğru bulmuyorum. Önce birlikte kurulan ilişkinin içerisinde her iki taraf kendisini geliştirmeli, eğitmeli.

Çocuk bakmak sadece maddi yönden değil, hem duygusal hemde bilişsel olarak kendi kendimize olan yeterliliklerimizin de çok yoğun olarak yaşandığı, sınandığı bir alındır. Hayatlarında daha düzgün ilişkiler kuramayan, sürdüremeyen, dengeleyemeyen kisilerden sağlıklı olarak ortaya çıkacak değerler değildir bunlar. Yoksa ortada kalan bu kadar çok çocuk olmazdı. Çocuklari bizler dünyaya getirsekte onlar bize ait değillerdir. Kendi kimlik kişilik ve yapiları vardır. Yepyeni bir insandır. Tüm bunlarla yüzleşebilecek olgunlukta olmanız gerekir.

Psikolojisi bozuk o kadar çok insan var ki. Kendi psikolojik dengelerini kuramamış, evlilikte aşılamayan problemleri olan kişilerin, yaşları kaç olursa olsun çocuk yapmalarını uygun görmüyorum. Bir çocuğun sağlığı sadece maddi değil, bu çiftin birbirleriyle olan geçimine de bakar. Aileden ve çevreden de etkilenir. İyi örnek olmaya çalışıp sonra kendi bildigini okuyan sahte güvenilmez hayatlar mı yaşatacaksınız yoksa gerçekten kendinizi sürekli geliştiren, değişime ve yeniliğe açık yapıcı kişiliğinizi mi ortaya çıkartacaksınız.

Çocuk yapmak önce iki kişinin bu ilişkide karşılıklı, birlikte beraber olgunlaşmasını gerektirir. Yani kişinin bireysel yaşına değil, ilişkinin birlikte olgunlaştırdığı, beraber üstesinden gelindiği, paylasıdıkça çoğalan gelişen değerlere; beceri ve kazanımlara, birlikte olan başarı ve uyumlarınıza bakar. Çocuğu bireysel olarak yapmak isteyen elbet istediği yaşta yapar. Ama anne baba olmak farklıdır. Kendi başınıza sorumluluklar alıp bunlari birbirinizin hayatlarına sunabiliyorsanız, yani ilişkinizi kendinizi geliştirmenin bir aracı olarakta sahipleniyorsaniz o zaman gayet mutlu ve güzel çocuklarınızın olacağını öngörebiliriz.

Anne baba olmak için insanin yaşından ziyade kurduğu geliştirdiği iliskiler içerisinde kendisine kazandırdığı değerlere bakmak gerekir. Birbirlerini geliştiren, birbirlerinin sorumluluklarını üstlenebilen ve bundan zevk ve keyif duyarak yaşayan çiftler bence çocuk yapmak içinde idealdir.

Bu soru tamamen kişisel bence kimi insan vardır 15 yaşında çocuğu olsa bile ona bakacak bilincte ya da sorumlulukta olur kimisi vardır 60 yaşınada gelse o sorumluluğu alamaz yani kişinin yaşam standarti hayatı yaptığı iş vs hepsi etki eder bu karara