Korktukları, cezalandırılacaklarını düşündükleri, olduğu halleriyle kabul edilmedikleri ve sevilmediklerini düşündüklerinde yalana ya da olanı farklı göstermeye başvururlar.
Küçük yaşta çocukların doğruyu anlatmamasını ise yalan olarak etiketlememeliyiz. Çünkü yalan kavramı erken çocuklukta tam olarak anlaşılmadığı için, çocuklar zarar vermek amaçlı bu yola başvurmazlar.
Çocukların yalana başvurmaması için neler yapılmalı?
Küçük yaştan itibaren her zaman çocuklara doğruyu söylemeliyiz. Anlamaz, aklı ermez diye düşünmeden, anlayabilecekleri dilde doğruyu konuşmalıyız.
Duymuyor, görmüyor diye yanında farklı yalanlara başvurmamalıyız.
Küçük diye kandırmamalıyız (Yemek yedirirken bile çocuğunu kandıran ebeveynler var).
Çocuğun görüşlerine, fikirlerine değer vermeliyiz.
Küçümsememeli ve başka çocuklarla kıyaslamamalıyız.
Ceza ve ödül ile çocuk büyütmemeliyiz.
Yanlış yaptığında kızmak yerine, doğrusunu birlikte öğrenme yoluna gitmeliyiz.
Etrafta hata yapan insanları küçümsememeli, eleştirmemeliyiz.
İnsanın en çok hatalarından ve yanlış yaptıklarından öğrendiği felsefesini ailemizde geliştirmeliyiz.
Ailelerin en büyük yaptıkları yanlış onlara yeteri kadar değer vermemeleri, çocukların yaptıkları eylemlere yeteri kadar önem vermemeleri en büyük sorundur.
Aslında yalan söylemenin hem çocuklarda hem büyüklerdeki nedenleri eş değer.
Eğer yaptığımız bir davranış sonucu bu durumun öğrenilmesinin bize zararı olacağını düşünüyorsak yalana başvurabiliyoruz. Söz konusu çocuklar olduğunda da otoritemizi sarsmadan, ancak ağırlığımızı da koyarak onları doğruları söylemeleri için teşvik etmeliyiz.
Bir de hepimizde bir olayı abartarak anlatma eğilimi var. Bu aslında hikaye anlatıcılığının temeli. Olayı olduğundan daha eğlenceli gösterme eğilimi bizde de var. Bu konuda çocuklarımızın hayallerini çok fazla yıkmamıza, onları yalancı çıkarmamıza gerek yok. “Ben şöyle hatırlıyorum o olayı, o gün sanki böyle olmuştu” tarzı ben dili ifadeleri ile doğruya teşvik edebiliriz.
Tabiki çocuğumuzu her zaman ilgiyle dinlemek de onun yalana, abartmaya olan eğilimini azaltacaktır.
Bir çocuğun yalan söylemesini istemiyorsanız o çocuğu korkutmayacaksınız. Korkan çocuk yalan söyler. Onu dinlemeden vurup kıran bağıran bir ebevyne karşı kendini sadece yalanla savunabilir. Ne olursa olsun sakince konuşmayı ve anlamayı bilen bir ebeveynin çocuğu kolay kolay yalana başvurmaz
Başta bizlerin yalan söylememesi gerekir. Biz ebeveyinler olarak "yalan söylememe" konusunu, en iyi şekilde temsil edersek, problem %80 çözülmüş olur. Geri kalan %20 de ise uyarmalar ile çözülür kanaatindeyim...
Bir çocuk yalanın doğru mu yanlış mı olduğunu bilemeyebilir.(küçükse) bir çocuk kötülük için yalan söylemez o an kendisini kurtarmak için yslan söyler. Mesela bir vazo kırdı o an kendisine kızılmasın diye yalan söyler. Aileler küçüklükten çocuklarıns bunları aşılamalıdır.
Çocuklara "yalan söyleme " diye bir kelime kullanırsan onu beynine kaydeder ve yalan söyler bazı sihirli kelimeler vardır onları doğru yerde kullanmak gerekir onun yerine " doğruyu söyle " dersen onu doğruya yöneltirsin..
Merhaba,
Çocuklar neden yalan söyler?
Korktukları, cezalandırılacaklarını düşündükleri, olduğu halleriyle kabul edilmedikleri ve sevilmediklerini düşündüklerinde yalana ya da olanı farklı göstermeye başvururlar.
Küçük yaşta çocukların doğruyu anlatmamasını ise yalan olarak etiketlememeliyiz. Çünkü yalan kavramı erken çocuklukta tam olarak anlaşılmadığı için, çocuklar zarar vermek amaçlı bu yola başvurmazlar.
Çocukların yalana başvurmaması için neler yapılmalı?
Ailelerin en büyük yaptıkları yanlış onlara yeteri kadar değer vermemeleri, çocukların yaptıkları eylemlere yeteri kadar önem vermemeleri en büyük sorundur.