Etrafımda o kadar kötü anne baba var ki hayret ediyorum. Alt kattaki ile çocuğu cezalandırmak için kapının dışına bırakıyorlar, çocuk ağlıyor dakikalarca. 10 15 dk sonunda içeri alıyorlar. Böyle ceza mı olur? Çocuk zaten küçük ve apartman öyle çok korunaklı değil. Az çok bilgim var, fikrim var iyi ebeveynlikle ilgili ama ileride yapamazsam korkusu da bolca var maalesef :/
İleride "iyi anne-baba olamam" korkusu var mı içinizde?
Bu ulkede o kadar baskı varki. Milletin ağzı torba degilki büzesin. Evleniyorsun. Evlenir evlenmez cocuk ne zaman sorulari başlıyor. Evliligin 1. gununden itibaren. Belki ciftler anne baba olmaya hazır hissetmiyor. Kadin o an cocuk doguracak bakacak yaşta, enerjide hissetmiyor kendini. Bu sorumlulugu alabilir miyim diye supheleri var. Her kadin anne olacak diye bir seyde yok. Cocuk sevmiyor olabilir. Istemiyor olabilir. Tum bunlari geçtim olmuyor olabilir. Rabbim vermiyordur. Anne adayinda da baba adayinda da sorunlar vardır. Evliligin ilk 2 yilinda cocuk oldu oldu olmadı basliyor soylentiler. Neden olmuyor acaba. Kadinda mi sorun var kısır mi acaba? Yazarken bile darlandım. Turkiyede %90 ciftler bebek sevgisinden degil toplum baskısından dolayi cocuk sahibi oluyor. Hicbir sey bilmeden. Bilincsizce. Bebek, cocuk, ergen psikolojisi bilmeden buyutuyorlar cocuklari. Haliyle psikolojisi düzgün cocuklar yetişmiyor. Cogu görücü usulu evlilik zaten. Anne babayi, baba anneyi zerre sevmiyor. Anneler cogu zaman baskidan anne oluyor. Okuyanda okumayanda, meslek sahibi olanda olmayanda. Istedigin kadar oku kendini gelistir kadin olarak. Tabuları yıkamıyorsun. Altında eziliyorsun.
Hiç öyle bir korkum olmadı. Çocukları zaten çok çok seviyordum. Yiğenlerimle de oldukça fazla ilgileniyordum. Çocuk eğitimi hakkında araştırmalar yapıyordum. Bu sayede gerçekten hakkıyla anne olabileceğime inanarak çocuk sahibi oldum. Bir insan kanından canından olan, hemde savunmasız ve sevgiye muhtaç bir çocuğa nasıl böyle eziyet eder anlam veremiyorum vermekte istemiyorum.
Bence o aileye acil mudahale edilmeli. Cocuga ciddi bir travma kazandiriliyo daha bilinmeyen kimbilir kac cesit psikopatca muameleler yapiliyo... Bana gelince sirf o korkudan kaynakli cocuk sahibi olmayi dusunmuyorum. Cok zor bir cocukluk/ergenlik/genclik yasadim ve ailem ciddi etkilendi bundan. Simdi atlattigim travmalari ve kedimin gecirdigi bir hastalikta girdigim ruh halini dusundugumde hayir diyorum, ben kesinlikle baba falan olamam..
Köpek cezalandırır gibi çocuk cezalandırıyor bu millet. Cahil diyeceğim ama benim babam öğretmen olduğu halde bu cezayı bir kere kardeşime vermişliği var. Sebebi de kuzenimin oyuncağını eve getirmesi. Ne diyeyim? Allah hak etmeyene çocuk vermesin İnşallah.
Bir hocama sordum ne yapılabilir diye, istersen polise şikayet edebilirsin ama son aşamada senin adını veriyorlar, o yüzden insanlar buna yanaşmıyor; istersen de kendisiyle konuşabilirsin ama sanane deme ihtimali yüksek dedi. :) Ne diyeyim ben de valla
Anne olma isteğim hiç olmadı. Tamam küçük çocuk görünce duygulanıyorum her kız gibi ama şişmanlamak istemiyorum görüntümü bozmasını meme sarkıtmasını hayatımı mahvetmesini.
Var evet😐cocuk yetistirmek o kadar zorki.4 yil anaokul ogr yaptim. bircok seminere katildim. Oyle zor ki bu devirde cocuk yetistirmek. Allah kolaylik versin ebeveynlere
Benim öyle bir korkum olmadı. Oğlum ile iyi anlaştık.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Yok ya benden çok iyi anne olur. Eski sevgilim de öyle söylemişti. Ama anne olmak istemiyorum, yani olurum gerekirse ama doğurmak istemiyorum. Zaten o boşansın çocuklarına anne olurum ben onun :D :D
En İyi Cevaplar