Bu konu hala bilim insanları tarafından tartışılan bir konu. Peki sizin düşünceniz nedir? Bireyin ne olabileceğini kalıtım, şu an ne olduğunu ise çevre belirler. Çocuk
Çocuk gelişiminde çevre mi daha önemlidir yoksa kalıtım mı?
Kalıtım ile çevreyi iç içe iki çember olarak düşünürsek dış çember kalıtımdır. Kişinin gelişiminin tepe noktasını kalıtım belirler iç çember ilk başta nokta şeklindedir. Çocuk her bir şey öğrendiğinde genişler ama dış çemberi geçme ihtimali yoktur. İkisi daha çok kalıtım yüzdelik vermeği mantıklı bulmuyorum. Çünkü şartlar çok değişken.
Çocuk gelişiminde ona sunulan çevrenin etkileri kalıtım kadar önemli. Çünkü ne kadar yetenekli olursa olsun ona sunulan çevre yeteneğini ortaya çıkaracak ve geliştirecek şekilde değilse yetenek körelmeye mahkum hale geliyor. Öncelik sırasına sokarsak bence çevre daha önemli
İkisi de çok önemlidir. Bir insanın geninde olan bir özellik çevreye bağlı ortaya çıkar veya çıkmaz. Eğer o özelliğin ortaya çıkmasına zemin hazırlayacak ona uygun bir ortam varsa o gensel özellik ortaya çıkar, fakat o ortam yoksa o gensel özellik ortaya çıkmaz.
Bilim insanları bir başka çalışma daha yaptılar; kötülük doğuştan mı gelir yoksa çevreden mi öğrenilir? Araştırma sonucununtam bilmiyorum ama bana sorarsanız 3-5 yaşındaki bir çocuk kötülüğün ne olduğunu bilmez. Çevreden öğrenir. Ama iyiliğin de ne olduğunu bilmez ve onu da çevreden öğrenir. Yani bana sorarsanız sadece çocuklar için çevre önemlidir, yetişkinler için de kişilik önemlidir.
Her ikiside belirler. Ama hiç biri yüzde yüz budur ya da yüzde yüz şudur diyemez. Bazen alimden zalim oluyor bazen zararlı çevrenin gerçek yüzünü görüp değişiklikler yapılabiliyor.
En İyi Cevaplar