Bir Annenin Dilinden Annelik ve Doğum Serüveni

Anne olmak nasıl bir duygu bunu kelimelerle anlatmak o kadar zor ki... Her kadının mutlaka yaşaması gereken eşsiz bir duygu... Size hissettiklerimi anlatamam ama doğum maceramızı anlatayım. Bir oğlum ve bir kızım var ilk doğum her zaman çok özeldir. Umarım beğenirsiniz 😊

İlk başta her şey normaldi

Her şey doğum haftasına kadar sorunsuzdu ve normal doğum planlıyorduk. 9 ay 10 gün geçti hala ne bir sancı ne de bir kasılma vardı. Tekrar kontrole gittim. Ertesi gün sabahtan hastaneye yatmam gerekiyordu. Bebeğimin suyu azalıyordu ve onu riske atamazdık...

Suni sancı verilmesi gerekiyordu

8 Şubat 2012 ... Sabah hastanede aldık soluğu. Yatış yapıldı tüm kontroller tahliller falan bir sürü zımbırtı... Suni sancıyla doğuracaktım. Suni sancı fitil gibi bir şeydi yerleştirildi ve sancılar beklenmeye başlandı. Öğlen oldu sadece ufak sancılar başlamıştı ikinci bir suni sancıya ihtiyaç duyuldu bu sefer ki serumla verildi.

Saat 14:00 sancılar artmaya başladı 5 dakikada bir geliyordu hafif hafif ıkınıyordum fakat doktorum muayene ettiğinde hala doğum başlamamıştı 1 saat bu şekilde sancı çektim.

Saat 15:00 tekrar muayene etti doktorum sadece 3 cm açıklık vardı. Sancılarım yeterince artmıştı doğum masasından kaldırıp tekrar sancı odasına almaya çalışıyordu hemşireler. Ayağa kalktığımda gelen o sancı inanılmazdı. Öyle bir ıkınmışım ki hala nasıl yaptığıma inanamıyorum... Yatağa yatırmaya çalışıyorlardı beni. Hemşire bir çığlık attı...

"Bebeğin başı görünüyor, doktora haber verin."

Tekrar doğum masasına yatırıldım ve iki ıkınmadan sonra o dünyanın en güzel varlığının sesi kulaklarımda çınlamaya başladı..

Ağlamaya başladım... Bir yandan da gülümsüyordum... Hemen temizlediler bebeğimi .."bebeğim" Bu kelimenin hayatıma bu kadar anlam katacağını bilmezdim..

Kafamı çevirip etrafımda bu sevinci paylaşacak birilerini aradım..😌 kapıda gözlerinden hafif yaşlar akmış eşimi fark ettim... İçeri almamışlardı. Elinden bir şey gelmiyordu panik bir şekilde olan biteni seyretmekle yetinmişti. Rica ettim yanıma gelmesine izin verdiler, bu mutluluk ikimizindi paylaşmalıydık...

Getirip kollarıma bıraktılar o minis minis elleri ele avuca ancak sığıyordu sadece 3 kilo 100 gram. Aman Allah'im bu benim mi şimdi ..sana şükürler olsun...Ama o kokusunu içime çektim ya tamam...onun için yapamayacağım hiçbir şey yoktu...yapacağım her şey sadece onun içindi bundan sonra.

Uzun oldu kusura bakmayın..elimden geldiğince kısaltmaya çalıştım .umarım keyif almışsınızdır ...

Ha bu arada anne olacaklara tavsiyem acılarına rağmen normal doğum tercih edip bu güzel ve özel anları yaşayın bence bebeğinizi ilk siz koklayın.bu sizin hakkınız ..😊

Okuduğunuz için teşekkürler ..😊😊