Hamilelik Sonrası Kadınlarda Psikoloji ve Depresyon

Yeniden herkese merhabalar arkadaşlar bir önceki bencem: Kadınlarda Doğum Psikolojisi ve Bunalım

Beklediğimden daha çok görüş kazandı. Teşekkürler. Bu bencemde ise doğum sonrasını anlatacağım :)

1- Tüm ilgi bebekte!

Doğum sonrası anne adayının ilk şikayeti muhtemelen budur. Hamileyken sık sık rahat mısın diye sorulan, iş yaptırılmayan kadın doğumdan sonra üzerindeki ilgiyi fazlasıyla kaybetmiştir. Tüm ilgi bebekte toplanmıştır. Herkes sever, kucağına alır. Anne bebeğini kıskanırmı demeyin! Kadın değil mi her şeyi kıskanır!

2- Uyuyamıyorum!

Uykusuz gecelerde başlamıştır artık. Hele bir de ilk bebekse bu doğurduğuna pişmen edecektir anneyi, Aç mı? Hasta mı? Konu hakkında hiçbir fikri olamayan kadın eşide yardım etmiyorsa çileden çıkabilir. Ne var ki biraz da o baksa?

3- Berbat görünüyorum!

Dedik ya az önce kadın uyuyamıyor! Gözlerin altı olmuş mosmor, o kilolarda haliyle kolay verilmiyor. Bebeğe vakit ayırmaktan kendine bakımda yapamıyor. Dışarı bile çıkamıyorki bazen. Misafirler geliyorlar bebeği görmeye zaten yorgun olan kadın bir de ortalık toplayıp, çeşit çeşit yemek hazırlıyor onlara. Tam bir dram.

4- Ah ah eskiden neler yapardık neler?

Bebek için kariyere ara verilmiştir, arkadaşlara gidilememektedir, eşinizle sinemaya bile gidemezsiniz hatta öyle olur ki tv açmaya vakit bulamazsınız. Çünkü eğer vakit bulduysanız muhtemelen uyuyorsunuzdur :D

5- Isırıyor bu be?!

Emzirmek zaten yeterince acı verici bir şey iken bir de bebek ısırmaya başlıyor. İyice soğuyoruz annelikten. Annenizde ısrar ediyor "kızım bak süt çok önemli emzirmen lazım, doktorlar diyor". Eşiniz bile bazen konu hakkında fikir sahibi olmamasına rağmen emzirmenizi istiyor? Ne kadar acıyabilirki diye sorarlarsa "Köpekbalıklarıyla dolu küçücük bir havuza giriyorsun ve taş*klarını ısırmaya başlıyorlar öyle bir acı" derseniz tarif etmiş olursunuz :D

6- Ya aldırsaydım?

Anneliğin her şeyi kötü değil ki :) Tabii ki güzel yanları var ve bu güzel yanları keşfedince suçluluk duygunuz kabarmaya başlıyor. Ya aldırsaydım? İyi ki aldırmamışım.

Ya da tam tersi, ya aldırsaydım? Neden aldırmadım ki ben beceremiyorum anneliği hazır değilmişim meğersen! Keşke aldırsaydım! :(

7- Yetişmiyor!

Mamasıydı, beziydi, kıyafetiydi... Yetişmiyor! Bebeğe takılan altınlar satıldı yine yetişmiyor! Hastane masraflarıymış, bebek odasıymış. Kendinizi kasmaya ne gerek var? Zaten büyümüş emekleyemeye başlamakta olan çocuk artık annelerinize emanet edilebilir. Kadında kariyerine geri döner. Durumunuz çok mu zor aileleriniz destek olabilir. Annelikte babalıkta ayrı ayrı güzel ama sorumluluk gerektiren mertebelerdir. Sabredin.

Benden bu seferlikte bu kadar. :) Hepinize iyi günler

Eğer bu bencemde tutarsa okul dönemi ebeveynlerini anlatıcam,

Şaka şaka o konu hakkında fikrim yok :D