Pelerinsiz Kahramanlarımız: Annelerimiz

Bugün "Anneler günü".....

Aslında bugün değil her gün bizi koşulsuz seven annelerimizin günü.

Anne hiç yorulmadan,usanmadan çalışan,bir kere bile çocuğu için bunalmayan,onlar için kendi yaşamını bir bakıma feda eden mükemmel insanlardır.

Peki biraz da annelerimizin küçüklükten bu yana bizi büyütmek için çektiği sıkıntılara değinelim mi?

Anne 9 ay hiç gocunmadan ağrılarla,mide bulantıları ile karnında taşır bebişini.Daha sonra bebek doğar,anne uykusuz kalır,halsiz düşer, bitkin olur ama yine de bir kere bile offf çekmeden büyütür yavrusunu.

Daha sonra bebek yaşına girer bu sefer de anne bebeğini anlamak için, onun daha iyi, daha güzel büyüyebilmesi için arkasından koşturur;"Aman bir yere düşmesin, bir yeri acımasın" diye sürekli ona uzanan bir el olmak ister.

Çocuk büyür, okul çağına geldiğinde anne bu sefer hem ev ile hemde çocuğunun derslerine yardımcı olmak amaçlı yanında olur.En son çocuğun eğitim çağı biter, bu seferde çocuğunun iyi insanlarla karşılaşıp karşılaşmayacağı için tedirgin olur hep.Daha sonra çocuğunun çocuğu olur,bu sefer de hem çocuğu için hemde torunu için endişelenir.

Yani anlayacağınız arkadaşlar annelik ölene kadar bitmez,aklı hep çocuğunun iyliğinde ve sağlığında olur.Bu sebeple annelerimizin değerini bilelim, onları elimizden geldiğince unutmayalım. Onları yaptıkları şeyler için kınamayalım, çünkü belki de bir zamanlar onlarda gençken, bizi büyütmek için gençliklerini yaşayamamış olabilirler. Elinizden geldiğince sevdiğinizi belli edin, sözlü olarakta söyleyin ki mutlu olsunlar annelerimiz...

Bütün annelerimizin anneler gününü kutlarım...

#Anneleriyikivarlar