Çocuğunuza Mutlu Bir Çocukluk Yaşatın

Hepinize merhaba KScan'lar.

Bu benceyi ele almamda ki sebep, aslında ebeveynlerin sorumluluklarını veya yapması gerekenleri bilmiyor olmasıdır. Elbette ki her ebeveyn aynı değil. Çocuğunuza harçlık veriyor olmak, ona bisiklet alıyor olmak çocuğunuza önem verdiğinizi veya onun mutlu bir çocukluk geçireceği anlamına gelmiyor.

Bu bence'de bana eşlik eden, @walterin e teşekkür ediyorum. 🥳🥳

#toxics

Sınırı Olmayan Aile Tipi

Aman biz yapamadık, çocuğumuz yapsın. Belki bir çok kişiye tanıdık geliyordur bu cümle, fakat siz yapamadınız diyerek çocuğunuzun aşırıya kaçmasına müsaade etmek olmamalı. Çünkü çocuk bu defa doğru ve yanlışı geliştiremiyor. Bu doğru ve yanlışını geliştirememiş çocuk, yetişkinlik hayatı ve çocukluk döneminde mutlu bir hayat geçiremiyor. Çünkü; 'Doğru mu karar veriyorum, bunu da yapmak istiyorum ama tatmin olamıyorum artık.' Diyerek düşünmeye başladı çoktan, buna sebep olan ebeveynlerdir. Çocuğunuz istediği her şeye, hiç bir emek vermeden ulaşabiliyor. Şu unutulmamalı; Her zaman bir sınır olmalıdır, fakat onun da bir birey olduğunu unutmadan.

Not: Anne ve babanız size katı davranmış olabilir, fakat siz modern bir insan olmanız gerektiğini unutmayın. Özellikle içerisinde bulunduğumuz zaman, eski de kalan anne ve baba davranışlarını artık taşıyamıyor.

Otoriter Aile Olmak

Aslında bu aile tipi, sınırı olmayan (esnek aile) aileye göre tam katı olan bir aile örneğidir. Sınırların çok keskin olduğu ve özellikle korku yönetimi ile davranan aile tipidir. Çocuğunuza sürekli baskı kurmaya çalışıyorsanız, sürekli sert ve net cevaplar veriyorsanız doğru karakterde büyümesini asla beklemeyin. Burada anne çok otoriter ise veya baba çok otoriter ise, ona en yakın gelen ebeveyni seçer çocuklar ve onun karakterini devam ettirebilir. Çocuk anne veya babasının dediğine göre yaşamaya alıştırıldığı veya itildiği için, yetişkinlik döneminde hiç bir konuda insiyatif kullanamayacak duruma gelecektir. Bu öz güven sorunu ve kişilik kaybına da yol açacaktır. Biraz düşünelim; Bu tip bir aile içerisinde büyüyen bir çocuğun mutlu olması mümkün mü sizce? İnsiyatif kullanamıyor, sadece anne ve babasının diyeceklerini bekliyor. Çocuğunuza karar alabileceğini ve onun bir birey olduğunu hissettirmelisiniz.

İnsanlar İnsanlar İnsanlar

Çağımızın da hastalığı olduğunu düşündüğüm bir durum var; 'El alem ne düşünür.' Çocuklarınızı belli kalıplar içerisine sokmaya çalışmayın. Elbette ki toplum kuralları ve saygı önemlidir, fakat oda bir birey. Örneğin; Çocuğunuz markette ve dans etmek istiyor. Aman dur insanlar bakıyor gibi uyarmalar yanlıştır, belki çocuğunuz orada enerjisini atmak istiyor, belki çocuğunuz ileride dansçı olacak. Ama sırf insanlar ne der diyerek, sabit motomot donuk bir şekilde durmasını istiyorsunuz. Onun bu davranışı diğer insanların özgürlük alanına müdahale etmiyor, o bir çocuk ve eğlenmek istiyor. İnsanların ne düşündüğünden daha çok, kendi çocuğunuzu düşünmeniz gerektiğini asla ve asla unutmayın.

Ebeveynler olarak mutlu bir çocuk yetiştirmek istiyorsanız, belli sınırlar ve kalıplar içerisine sokmayın çocuklarınızı. Sizin güzel olarak düşündüğünüz bir şey, çocuğunuza güzel gelmeyebilir.

#yıkıkwalterin

Çocuğunuzun Hayal Dünyasına Ket Vurmayın

Her çocuğun ilgi duyduğu ve keşfetmek istediği farklı şeyler olabilir. Ona önünde engel olmak yerine ilgi duyduğu şeye ulaşması için yolunu açın, destek olun. Bırakın duvarlarına basketbolcu, oyuncu, futbolcu afişleri assın. Hayal dünyasına ket vurmayın, ilgi alanlarını ve yeteneklerini onunla beraber keşfedin. Onun hayal dünyasına ortak olun, ,dünyayı onun anlattığı gibi kabullenin. Çocuğunuz ile birlikte vakit geçirin ve onunla eğlenin.

Çocuğunuz ile açık iletişim kurmaktan asla ama asla vazgeçmeyin. Onu karşınıza alarak karşılaşabileceği riskleri ve onun yaş grubunda yaşayabileceği sorunları karşılıklı konuşmanız gerekiyor. Siz çocuğuna ne kadar sert davranırsanız; Çocuk size yalan söyleyecek, sizden kaçacak ve size karşı istemsizce sevgi besleyemeyecek. Unutmayın, sizde bir çocukluk geçirdiniz ve yaşadığınız tüm sorunları hatırlayın.

Bir bence'min daha sonuna geldik, vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim.