Güzel İnsanlar İçin: İyi Bir Ebeveyn Olmanın 5 Kuralı

Madem popülasyonu azaltmak, bu cehennemde daha az canlının yaşamasını sağlamak gibi bir niyet yok; o zaman gelecekteki dünyayı şekillendirecek insanların daha iyi ve akıl sağlığına sahip bireyler olmasını nasıl sağlarız bunu öğrenmemiz gerek. Dünyaya çocuk getirmek bu kadar kolay olmamalı.

Çirkin bir aileye sahip olan çok fazla güzel insan olmadığına göre, iyi davranışların ebeveynler tarafından verildiğinde hemfikiriz. 18 yaşındaki bir kızdan ebeveyn tavsiyesi almak size tuhaf gelebilir ama en iyi sonuçlar gözlemle elde edilir bence, sanırım.

1- Başkalarını örnek göstermeyin.

Ebeveynlerin kendince geliştirdikleri bir yöntem bu; "Çocuğa başkalarını örnek gösterirsek onu gaza getiririz, böylece çok daha başarılı, mükemmel bir insan olur.". Pratikte mantıklı gibi gözükse de deli saçması bir fikir olduğunu kabullenmemiz gerek. Çocuğun kendi benliğini kaybetmesine neden oluyorlar bu şekilde. Bu çocuklar büyüyünce de, kendi karakterine sahip olamayan, başkaları ne yapıyorsa onu yapan bireylere dönüşüyor. Kendi fikirlerini üretemeyen, asalak insanlar.

2- Nasıl bir birey olacağına, kendisinin karar vermesine izin verin.

Çocuklar, ebeveynlerin istekleri doğrultusunda doğarlar. Onları, böyle bir dünyada yaşamaya mahkum eden ebeveynler, bu durumu telafi etmek için hayatları boyunca çocuklarının mutlu olduklarından emin olmalıdır. Dolayısıyla, kendi yapamadıklarınızı ve kendi eksikliklerinizi çocuğunuza yüklemeye çalışmak yanlıştır. Gerekli uyarıları yaptıktan sonra çocuğunuz seri katil olmayı seçse de, yankesici olsa da onun yanında olmak, desteklemek zorundasınız.

3- Aşırı rahatlık-baskı ikileminin ortasını bulun.

Bu konunun bir yaşa kadar dengelenmesi gerektiğini düşünürüm hep. Belirli bir yaşa kadar -bu 18 olmak zorunda değil- çocukları bu iki kavramın ortası olacak şekilde büyütmek gerekir. Daha sonra bahsettiğim belirli yaşa geldiğinde kendi kararlarını, kendi kuralları doğrultusunda vermeli. Aşırı baskın bir aileye sahip olan çocuklar, kendine güveni olmayan bireyler; aşırı rahat bir şekilde büyüyen çocuklar ise, ailelerinden bir şey göremedikleri için tamamıyla kendi kuralları doğrultusunda hareket eden, topluma uyum sağlayamayan -bu her zaman iyi bir şey değil- bireyler oluyor.

4- Her istediklerini yapmak, onları her zaman mutlu etmez.

Ebeveynlerin, çocuklarının mutlu olduğundan mutlaka emin olması gerektiğini söylemiştim. Fakat, bu demek değildir ki her istedikleri yapılsın. Mantıklı ve gerçekleştirilebilir isteklerini kabul etmek çocuklarınızı mutlu eder. Çocuklar zeki varlıklardır. Sırf ne tepki verebileceğini öğrenmek için aslında istemedikleri bir şeyi, size yaptırmaya çalışabilirler. Gerçek dünya bu değil. Ailesi tarafından her istediği gerçekleşen çocuklar, büyüdüklerinde hayatın acımasızlıklarıyla karşılaşır ve hep ailelerinden gördükleri ilgi ve şefkati beklerler. Çocuklarınıza gerçek hayatı öğretin.

5- İmkanlarınız yoksa, ikinci çocuğu istemeyin!

İkinci çocuk, ilk çocuğunuzun haklarını ve isteklerini kısıtlayacaksa bunu istemeyin. "Kardeşi olsun, yalnız kalmasın." saçma bir düşünce. Hiçbir ilk çocuk "Kardeşini de düşünmen gerek." lafını duymak ve anlamak zorunda değil. Her iki çocuğunuza da maddi-manevi yeteceğinize emin olun. Böyle kötü bir dünyaya canlı getirecekseniz, ikisinin de mutlu olmasını sağlamak zorundasınız.

Sevginizi verebileceğiniz bir bebeği istemek sorun değil elbette, fakat onu mutlu edeceğinize emin olmanız lazım.

Hiçbir çocuk, zaten kötü olan bir dünyada bir de kötü ebeveynlerle uğraşmak zorunda değil.

Vakit ayırdığınız için teşekkür ederim.