Annenize Dönün ve Bir Daha Teşekkür Edin!

Anne ne yüce bir kelime değil mi? Anne deyince hemen akla koşan, fedakar olan, üzülen, veren kelimeleri gelmiyor mu? Anneliği tatmak hem ruhi hemde psikolojik olarak güzel bir şey olsa gerek. Güzelleştirecek, doyuracak o kadar çok sebep var ki evladım olsa idi demeden edemiyor insan. Olsaydı da gücüne güç katsa idim, birey haline getirseydim, varımı yoğumu serse idim. Ve ve ve ben her zaman ''güçlü birini ancak güçlü biri yetiştirebilir'' kanısındayım her zaman. Bu sebeple o güçlü muazzam annelerinize dönüp bir daha minnet duymanız ve teşekkür etmeniz için yazıyorum bu Bencemi. :)

Verdiğimiz her kararı desteklerler

Düşünceli olsalar da, yüz çevirseler de bizi desteklemekten hiç geri kalmazlar ve ne olursa olsun arkamızda kale gibi durabilirler. Annem genelde ''ne halin varsa gör be, kanser olacağım'' der ama bir öpmeye bakar sakinleşip yanı başımda belirmesi. :)

İlk kutlayıcı

Her zaman başarılarımızın ardındadırlar ve ilk kutlayıcılarımızdırlar. Bazen kocaman bir sarılma, bazen aşırı reaksiyonları ile baş tacı oldukları kesin. Hiç ama hiç kimse onların o anki tepkilerini size o denli aktaramaz, samimi olamaz.

Zoru başaracaksın annecim, biliyorum, hadi

Onlar varsa zor yok, emin olun yok. Ne zaman zorda, darda olsak bir bakışları ya da bir tebessümleri, bir lafları yeter inancımızın geri gelmesine. O bakış ''hadi yavrum, yapabilirsin, başaracaksın'' bakışıdır.

Bizden önce onlar inanır bize

İstediğimiz kadar kendimizden nefret edelim, inanmayalım kendimize o bizden emindir. Bize her defasında yeniden denememiz için güç verir dokunuşları, bakışları. Size inana inana halleder işini ve bir gün bir bakmışsınız sorumluluk sahibi, kendinden emin birey oluvermişsiniz.

Her daim kahvaltı ve temizlik

Kendi işe ya da herhangi bir yere gitmeyecek dahi olsa, sabah erkenden kalkar, kahvaltımızı hazırlar, üstümüz temiz ve hazırdır, ev pırıl pırıldır. Huzurlu bir yerde nefes almamız için elinden ne geliyorsa seve bile yaparlar. Dönün ve kocaman öpün meleğinizi. :)

Uyku mu? O ne?

Gittiğiniz yerden gelene kadar uyur mu sanıyorsunuz? Eğer öyle ise, yanılıyorsunuz. :D Asla bizi iyi görene kadar uyumazlar, kaygılanırlar. Çünkü bu saf sevgidir, temizdir.

Küstüğü anda ruhunuz duyar mı sanıyorsunuz?

Küserler, alınırlar alınmasına ama kıyabilirler mi sanıyorsunuz? Asla! Onlar candır, canandır. Ne olursa olsun huzursuz olmayın diye içlerine atmayı da bilirler ve çok iyi becerirler.

O kadar da olur canım. :)

Tehdit etmekte bir annelik emaresidir. Kötü yola sapmayalım, fütursuz davranmayalım diye arada ''seni babana söyleyeceğim'' demekten bir şey olmaz. :D Hoş görün, kırmayın.

Hepinize neşeli günler dilerim. :)