Doğum Sırasının Çocukların Gelişimi, Başarısı ve Kişiliği Üzerindeki Etkileri Nelerdir?

İlk çocuk, ikinci çocuk, üçüncü çocuk, tek çocuk ya da ikiz çocuk...

Doğum sıramızın gelişimimiz, hayatımız, başarılarımız ve kişiliğimiz üzerinde belli başlı etkileri vardır. Bu doğum sırası teorisini Alfred Adler ortaya atmıştır. Ona göre, doğum sırası kişiliği etkiliyordu. Gelişimimiz üzerinde belli başlı etkileri vardı.

Ortaya atılan bu teorinin başlangıcından, günümüze kadar yapılan araştırmalarda da bu konuyla ilgili belirli sonuçlara varılmıştır. (Genelleme olarak ele alındığını belirtmek isterim)

Ben de bugün bu konuyla ilgili bir paylaşım yapmak istedim.

Gelin, hep beraber doğum sırasının üzerimizde nasıl etki bıraktığını okuyalım.

İlk çocuk olmak

İlk çocuk olmak, ailenin tatmadığı ve bilinçsiz olduğu bir konu demektir. Yeni bir çocuğun dünyaya gelmesi demek, anne-baba için mutluluk, beraber büyümek ve beraber öğrenmek demektir. E durum böyle olunca da çocuklarının üzerine bir hayli düşmüş oluyorlar. Ciddi bir emek ve zamanı da bu ilk çocuk üzerinde harcamış oluyorlar.

Sonuç olarak ise ailenin ilk çocuğu olan kişilere, mutlu, huzurlu, güvenli ve biraz da şımarık bir çocuk diyebiliriz. Bu çocuklar, hep en önde olmayı, kendilerini ispat etmeyi isterler. Daha baskın, otoriter, hırslı, mükemmeliyetçi, lider, başarıyı seven, merhametli, sorumluluk almayı bilen ve seven, tedbirli, değişime ve yeni yaşantılara kapalı, hayatlarının değişmesini pek istemeyen, planlı, düzenli, biraz diktatör ve duygularını belli etmeyen kişiler olarak yetiştiğini söyleyebilirim.

İkinci çocuk olmak

Bu çocuklar, "ağabeyin/ablan senden büyük, ona saygılı davran, ona karşı gelme" şeklinde yetiştirilen çocuklardır. Durum böyle olunca ilk çocuk gibi, üzerine çok fazla düşülen ve şımarık bir çocuk olarak yetişmezler. Bu duruma yüzeysel bir şekilde bakılırsa hoş bir durum olarak algılanmaz ama derinliklere inmemiz gerekirse bu durumun gayet hoş bir durum olduğunu anlayacağımızı söyleyebilirim. Yani ikinci çocuk, çok fazla şımartılmadığı için evin en akıllısı ve en şanslısı olarak değerlendirilme lüksüne sahip olduklarını ve bu durumun doğru olduğunu söyleyebilirim.

Kısaca bu çocuklar, bağımsızlıktan hoşlanan, özgürlüklerine düşkün çocuklardır. Ağabeyi ya da ablasıyla sıkça tartışma içerisinde olduğu için çatışma becerileri gelişmiştir, daha girişken ve sosyaldirler. Bunun dışında da akranlarıyla hep bir yarış içerisine girmeyi isterler, gelişmeye daha da açıktırlar ve daha kolay adapte olabildiklerini de söyleyebilirim.

Üçüncü çocuk olmak (evin en küçüğü olmak)

Bu çocuklar, aile içerisindeki en rahat yetişen çocuklardandır. Dikkatleri çok çabuk üzerlerine çekebilirler ve daha sevimlidirler. Bu çocuklar da, evin ilk çocuğu gibi şımartılan çocuklar arasına girmektedirler. Evde bir tartışma olsa aradan kolayca sıyrılmayı başarabilirler ama eve lazım olan bir şeyi almaktan sıyrılamazlar. Tartışmalarda sıyrılmayı başaran bu çocuklar, marketlerin yerini ezberlemiştir diyebilirim.

Kısaca bu çocuklar ise, ailenin eğlence ve neşe kaynaklarıdır. Biraz daha bencil, daha az sorumluluk alan, başka kişilere bağımlı olarak yaşamayı seven, sürekli ilgi görmeyi isteyen ama bunun yanı sıra özgürce yaşamayı da isteyen ve maceraları seven çocuklar olarak yetiştiklerini söyleyebilirim.

Tek çocuk olmak

Bu çocuklar, anne ve babaya oldukça düşkündürler. Kendi yaşıtlarından değil de, daha büyük kişilerle bir arada olmaktan hoşlanırlar. Yalnız çocuk olarak büyüdükleri için kendi kendilerine yetebilmeyi de küçük yaşta öğrenmişlerdir. Bu çocuklar da ilk çocuk ve en küçük çocuk gibi şımartılmışlardır çünkü evin tek göz bebekleri bu çocuklardır. Böyle oldukları için, yani sevgiyle büyütüldükleri için eleştiriye açık olduklarını da söyleyemem.

Kısaca bu çocuklar, liderlik vasfı taşıyabilen, beğenilmeyi, onaylanmayı, ilgi odağı olmayı isteyen, daha hassas, yaşlarından daha olgun davranmayı bilen ve biraz içine kapanık çocuklar olduklarını söyleyebilirim.

İkiz çocuk olmak

İkiz çocuklar, daha anne karnındayken bir başka kişiyle paylaşmak ne demek öğrenebilmiş çocuklardır ama bu çocuklar arasında sürekli bir rekabette vardır. Yani "ilk doğan sensin, ilk doğan benim" gibi bir düşünce içerisinde oldukları için birbirlerinden baskın olmaya çalışırlar. Rekabet içerisinde olmalarının yanı sıra olumlu özellikleri de vardır. Kısaca, ikiz çocuk olmak dezavantaj oluşturabildiği gibi avantaj da sağlayabilmektedir.

Bu çocukları ise, yalnız kalmayı hiç sevmeyen çocuklar olarak tanımlayabiliriz. Ayrı kaldıkları anda üzülüp, içlerine kapanabilirler. Doğuştan rekabet duygusuyla doğdukları için, sosyal yaşantılarında da rekabeti severler ve geri adım atmazlar. Aralarında ne kadar rekabet olursa olsun, kardeş olduklarının bilincindedirler ve birbirlerinden güç aldıklarını da bilirler. Bu şekilde öz güvenleri de daha çok gelişir. Son olarak ise ikizlerin, onay ve destek arayan kişiler olduklarını da söyleyip, bitirebilirim.

Anne-babalar, çocuklarınız toprak gibidir. Siz ne ekerseniz, size onu verirler. Yani siz güzel şeyler ekerseniz, onlar da size güzel sonuçlar verebilirler. Doğum sırasına bakıp çocuklarınızı boşlamayın. Hepsine aynı ölçüde davranın. Unutmayın, onların gelişmesi ve kişiliğini oluşturmasını sağlayan kişiler sizlersiniz...

Bilgilendirme amaçlı yaptığım paylaşımın sonuna gelmiş bulunmaktayım. Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Sürçülisan yaptıysam, kusuruma bakmayın.

Hoşça kalın...

01.03.2018 Perşembe

16:16

#Mavi77777