Anneme böyle bir hediye almak sizce mantıklı ve annem için anlamlı olur mu?

Hediye tercihi hoş ta keşke bunu önceden planlasaydım

Tamam hoş ta buna alternatif olarak ne alabilirim? Aklıma da gelmiyor.

Annem böyle küçük bir hediyeden memnun kalır mı sence? Çünkü annemin bendeki emeği çok büyük sırtında taşıdı güvenemeyeceği insanlara bile güvendi babam çalışıyordu beni bu günlere getiren hep annemdir.

Güvendi çünkü güvenmekten başka hiçbir seçeneği yok idi. Akranlarım akranlarımın ailesi akrabası bana hep özürlü derdi ancak ben ortalamanın üzerinde tescilli bir zekiydim. Benden 1 sene üstlere okuyacaktım okuduğum okulun müdürünün eşi aşırı yaramaz olmam sebebiyle benim öğretmenim olmayı reddetti ayriyeten yaşıtlarımdan dayak yiyordum büyüklerimden daha çok dayak yerdim yerimde bir saniye bile durmuyordum. Bunları yazmak dile kolay kalbe değil. Yazarken bile travmayı hissediyorum. Annem anneannem dedem ve büyük dayım haricinde herkesten dayak yerdim🥺😭 Özellikle de babam bana silah doğrultup kurşun sıkacaktı.

Sen bence alınacak yer arıyorsun. Evet sinirliyim ama hadsizlik yapmadım sebebini az önce de yazdım.

Halden anlamaz biri olduğunu bilmiyordum sen kusuruma bakma.

Kaçtık zaten bir dönem ama tekrar kaçtığımız yere geri döndük. Ekonomik olarak elimiz kolumuz bağlıydı ne yapalım? Bak seni insan yerine koyup sana dert döktüm. Normalde böyle bir geçmişim ne zaman aklıma gelse travma yaşarım unutmam zaman alır.

"Akranlarım akranlarımın ailesi akrabası bana hep özürlü derdi ancak ben ortalamanın üzerinde tescilli bir zekiydim. Benden 1 sene üstlere okuyacaktım okuduğum okulun müdürünün eşi aşırı yaramaz olmam sebebiyle benim öğretmenim olmayı reddetti ayriyeten yaşıtlarımdan dayak yiyordum büyüklerimden daha çok dayak yerdim yerimde bir saniye bile durmuyordum."

Sence böyle bir durumu yaşamasaydım tedavi görmez miydim? Belirtmiş olmalıyım ki annem beni Y. Y. ve Y. F. hoca gibi (detaylı belirtmek istemiyorum) kaliteli hocaların yanına İstanbul a götürdü beni de ben biraz da zamanın yardımıyla bu durumu atlattım.

Benim bu hocalar ikinci ailem gibi oldu. Baba mesleği gereği sürekli şehir değiştirdim. Ayriyeten uyum sağlayamadığım için her sene sınıf ya da okul değiştirdim. Yersiz yurtsuz sahipsiz kimsesiz denen o dört tabiri bugün bile yaşıyorum. Hani bir memleket vardır herkes seni tanır bilir. Benim şu anki makamım mevkim olmasa yüzüme bakacak bir Allah in kulu yok aksine yüzüme tükürecek çok.

Kötü olmayana kötü muameleyi neden yaparlar belirsiz olsa gerek. Ben herkesten nefret görmeye de nefret etmeye de alışkınım. Dünyaya tek geldim ahirete de cennete de cehenneme de tek girmeye alışkınım. Hatta iyi gelmeye başladı zamanla. Kimseyi kendimden daha çok sevemiyorum.