Sorular

Selam arkadaşlar içinden çıkamadığım ve beni duygusal olarak çok yoran bir konuyu sizlerle paylaşmak, fikirlerinizi almak istiyorum.
​Durumumuz Kısaca Şöyle:
Ben 27 yaşındayım, eşim 38 yaşında. 2 yaşında dünyalar tatlısı bir oğlumuz var. İlk hamileliğim oldukça zorlu geçti ve şu an erken menopoz teşhisim var. Yani biyolojik olarak vaktim oldukça kısıtlı. Oğlumuz 3 yaşına geldiğinde bir kardeşinin olmasını çok istiyorum hem yalnız büyümesin hem de ileride birbirlerine destek olsunlar diye.
​Eşimin Tavrı ve Bahaneleri:
Eşim ikinci çocuk fikrine kesinlikle kapıları kapatmış durumda. Kaç kez konuşmayı denediysem sonuç hep Hayır. Kendisi çok tutumlu biridir ve sürekli maddi durumları bahane ediyor. Ancak kendi evimiz var maddi olarak da aslında bir çocuğa daha bakabilecek güçteyiz. Onun mantığı şu: Tek çocuk olsun tüm mal varlığımız ona kalsın bölünmesin daha iyi bir hayat yaşasın.
​Benim Kaygılarım:
​Zaman Baskısı Menopoza girersem bir daha hiç şansım olmayacak bu durum bende büyük bir stres yaratıyor.
​Yalnızlık: Oğlumun hayatta tek kalmasını istemiyorum. Mirasın bölünmemesi mi önemli yoksa bir kardeş bağı mı?
​Anlaşılmamak: Eşim sağlık durumumun ciddiyetini ve bu konudaki duygusal boşluğumu görmezden geliyor gibi hissediyorum.
​Eşimle bu konuyu daha nasıl konuşabilirim? Benim gibi erken menopoz riskiyle bu kararı vermeye çalışan var mı?
​Fikirlerinize ve desteğinize çok ihtiyacım var. Şimdiden teşekkürler.