Sizce hayatın anlamı ne, iyi insanlar neden acı çekerken kötüler keyfini sürüyor gibi hissediyorum?

Öncelikle artık gerçekten hayattan bir keyif almadığımı belirtmek isterim, tek dileğim özellikle bu yeni yılda ölmek diyebilirim... Kiminize saçma gelebilir ya da saçmalama, kendine gel cümleleri gelebilir ama öyle. Artık insanların böyle kötü, acımasız, düşüncesiz davranmasından yoruldum. Zaten duygusal bir insanım böyle şeylerde çok etkilenirim. Kalbim erken kırılır ve bir daha onarılması baya uzun sürer. Yani bir insan ölse direk bu ızdıraptan tamamiyle kurtulsa ne güzel olmaz mı? yani bu hayatı bu kadar berbat eden bu insanlar. Kime güvensek kime sığınsak hep aynı şeyler oluyor. Yani biz nerde hata yapıyoruz gerçekten anlam veremiyorum. O kadar iyilik yapıyoruz, o kadar değer, ilgi veriyoruz. Hiçbir kötülüğümüz yok yani nerede hata yapıyoruz. Bu kadar iyi olmak, bu kadar düşünceli, ilgili olmak suç mu? insanları anlamak zor... İyi görünecez diyerekten acı çeken biz oluyoruz, neden bu kadar umursamamazlık var. Neden insanlar sadece kendileri düşünüyor neden karşıdaki insanı anlamak için çabalamıyor? işte bu sebepten ötürü birçok insan ölüp huzura kavuşmak, bu ızdıraptan tamamiyle kurtulmak ister. Hayatı kötüleştiren hep böyle düşüncesiz insanlar, kendini beğenen, kendi egosunu tatmin etmek istiyen insanlar yüzünden böyle. Size sorarım eğer ölmek günah olmasaydı hiç düşünmeden ölmek ister miydiniz? tamamiyle bu ızdıraptan kurtulmak falan?