6 yıllık uzak mesafe ilişkide kendimi değersiz ve sevilmiyor gibi hissetmem normal mi?

6 senelik ilişki yaşıyoruz. Ailesi baskı yapıyor evlen ben de işim olmadığı için evlenemeyeceğimi belirtiyorum. O da 30bin alıyor Ailesinin bir apartmanda 3 dairesi var. Birini evlenirsek verecekmiş. Memur olursam 80bin alacağım olamazsam işim bile olmayabilir sektör acımasız.

Ben onunla görüşmeye gidebilmek için borca giriyordum, o da parası olunca görüşüyordu. Buluşmalarımızda o fazla harcıyordu ben de ona hediye alıyordum ki hiç olmazsa sadece yiyor görünmeyeyim ama benim gelirim az. Ben böyle bir denge kurmak zorunda hissettim kendimi.

Sonra işe girdim bana sordular neden evlenmiyorsun diye dedim ki işim sabit değil. Bana bunu soran kişi erkekti dedi ki sana ne evi sen mi geçindireceksin ben de katkı sunmayayım mı dedim. Dediki bu erkeğin görevi. Sonra kendi ilişkine baktım uzak mesafe ilişkisi ben şehrine gitmesem bana diyorki sen gel ben seni arabayla gezdireyim. Ben gelirsem toplutaşıma bineriz. Doğumgünümde gelecekti param yok dedi iptal etti. Ama arabasını sattı maaşını da aldı altın yaptı. Ama ben onun doğumgününde onu görmeye gitmiştim. Bugün de dediki bana ne hediye aldın yılbaşında. Dedimki borçlarım var hediye almadım. Benim de param yok ben de sana almadım dedi. 2 bin TL atayım sana dedi istemiyorum dedim. Geçen ay 3 bin atmıştı. Ben de dedimki attıklarını geri ödeyeceğim ama ekonomik krizim geçince şimdi çok sıkıştığım hediye de alamadım kusura bakma. Ayrı gayrılık çıkarıyorsun kırılıyorum. İlerde hediyeleşelim ellerimiz bollaşınca. Ben ona borca girip bin liralık alışveriş yapacaktım bana yok istemem iptal et şöyle böyle dedi. Hediye alınca sürekli paranı harcama diyordu. Ben de limitsiz kalınca hediye sordu anlam veremiyorum