Hiçbir zaman yemek , pazar alışverişi , doğru düzgün ozbakim rutini bile oturrmamis biri olarak neden yaşıyorum?

Ozbakim rutini dedim. duzenli yani

Ya kardeş ne diyon kafamda oturtamadim hayatı diyorum kadın olsam ne olcak

Hayatımı bilmiyosun ben hep her şeyden kaçtım ailemle de çok kavga ettim fiziksel bı sorunum yüzünden hep her şeyden hayattan insanlardan igrendim , okul hayatım bitince yenice hayat algimi oluşturmaya başladım düşünmeye başladım düşünmekten bile kaçtım sonra okul bitince akıllı olduğumu fark ettim kafam hep ölmeye proglamliydi benim bu algidan kurtulup hayatımı kurmaya çalışıyorum

Ölmek istedim olemedim nefret ederek üni okudum çalışmak istemiyorum zaten iş hayatını kafam almaz. okbmi kendim yenmeye çalışıyorum hobilerimi bile neden yapmam gerektiğini üniversite bitince anladım o derece ot ve robottum çünkü kendimi ve hayatı sevmiyordum. adim adım bu seviyeye geldim hala algilayamiyorum

Zorluk görmedim evet ama hayatı algilayamiyorum okadar çok kaçtığım için. hani kafamda şey demem gerekirdi , hayat bu yemek yap alışveriş yap temizlik yap arada bobini yap yasa git , ama ben daha henüz hobi kısmını oturtabildim ve neden hayatta yapmam gereken şeyleri yapamadım bununla yüzleştim

Bilmiyorum herkesle inatlastim bunu yakıt gibi gördüm ama sonunda her şey bana geri döndü gözlerim yüzünden, sorun gözümde. haytta kimseyle konuşmadım üniversiteye kadar bile 2 arkadaşla Sohbet ettim ömrüm sanalda geçti sanalda da hep. kotu şeyler yaşadım gerçek hayatta da. hep. olmek istedim evden de kaçtım hiçbir seyu anlayamdim hic kendime güvenmedim en gelişmiş halimle hayata bakıyorum hayat basitmiş aslındasadcee rutin oluşturmak gerekiyormuş tecrübelerle bu seviyeye geldim kendi istegimi buldum ama geç kalmış hissediyorum suanda her şeyi anlayıp hayata başlayabilecek akildayim ama çok kötü hissediyorum yani
Bilmiyom insan sürekli neden ölmek ister kacmisim işte aklım yetmemiş deneyimim yetmemis üstelik okbli olmak. kişiliğim de böyle önyargılı herkes ezdi böyle olunca ben ondan da kactim hatta üstüne gittim ezilmek için neden boyleydim bilmiyom o mazoşist duyguları. bile. yenice temizledim. okb için tedavi terapi görecek halim. kalmadi yoruldum nsadece düzen istemiştim ama geç kalmış hissediyorum çünkü neden hala düzen algım. yok?

İşte kaça kaca gelisti beynim bı şekilde artık kacamiyorim fiziksel görüntülü beğenmiyorum insanlar da kafanı karıştırdı hep beynimden mı gözümden mı neyden dolayı boyleydim kendim bile zar zor hesap ettim

Artık düşünmüyorum bunları olcez gitcez zaten

Bilmiyorum ben şuanda okb için tedavi olmak yerine ( bu şuanda bir okb atagi olsa bile) hayat. algimi oturtunca geçeceğini dusunmustum

Henüz hayata algimi oturtamadim ki tedaviye niye gideydim gitmedim kendim önce hayatı anlamak istedim ama hala bı şeylere takılıyorum bak dün mutluydum mesela hobilerimi yapıyordum. olcez. gitcez diye şuanda ise neden bir düzenim yokken bunu soyluyirum ki daha düzenim yok dedim öyle bı eksik hissettim ki. hobilerimk bile yeni oturtmustum kafamds yeni rahatlamıştım çünkü 2 yıldır da dünyada hangi hobiyi yapsam napsam derken anca rahatlamisti kafam. suands birden düzen algım yok diye tutusmaya başladım bitmiyor bu düşünceler

İste henüz bilmiyorum neden bu saatten sonra bunları yapmalıyım ki?

Bilmiyorum okadar sınırlı biriyim ki hayata kendime , bi de garantici biriyim şuanda birden bı rutin oluştursam bile birşeyleri anlayamicam gibime geliyor o eksik şey dusunemiyo olmam mı acaba kendimi mi zorluyorum anlamıyorum ki mesela hobilerimle mutlu olacak kadar kapasitem varmış, bu şekilde size yakinacak kapasitem de var ama ilerisi var mı?

Yani düzenli hayat için insanın aklına güvenmesi lazım gibime geliyor ondan bu önceden düşünme çabam.

Bilmiyorum hep eksik hissediyorum bı şeyleri

Bu eksiklik icime ruhuma işlemiş her başladığım yeni işte böyleyim hatta düşünürken bile böyleyim o yüzden yoruluyorum

Bak en büyük sorun şuanda takıldığm ne biliyor musun, ben hayatta küçük bı dünya kurmaya çabaladım hep kendimce suanki hobili düzenimi algimi oturtmak için birsuru güzel şeyden vazgeçtim
Şimdi bu hayatta zaten yapılması gereken şeyleri eleyemiyosun haliyle. hayatla bı uyuşmazlığm var kafa olarak

Keşke en baştan zaten yapılması gerekenleri yapıp sorna yien küçük dünya kursaymisim kendime. şuanda elediklermle karışıyor bu olması gereken rutinler kafamda kavram karmaşası var

Mesela sizin hayata dair kafanızda kavram karmaşası olsa hayatı sveer miydiniz

Hayat ters köşe yaptı beni ama benim yakitim da ölmekti.

Şuanda nasıl yaşayabilirim. ki

İşte dusunmek istemeycek kadar yoruldum önce düşüncesel boyutta huzurlu olmak lazim değil mi

Yaparım rutinde sorun yok ben kafa rahatlığı istedim ömrüm boyunca

Bak sadece zaten olcez kafasında olup, hayatıma devam ederken küçük dünyama dahil etmediğim şeyler ile zaten olması gereken düzenlerin kafamda karismasindan şikayetçiyim
Sanki o olması gerekn şeyleri de elemisim gibi hissediyorum. ben sadece kafamın içinde yaşamışim

Kafamın içinde yaşamak dünyadan korur sanmıştım

Niye zor daha. dun mutluydum

Bunları evlenince olacak şeyler diye düşünüp kapatmıştım şimdi o sekmeyi birden geri açtım ve sanki çöp kutusu ile karıştı çünkü o konuları açınca evlilik kafadan kalkınca benim sistem de çöktü

Yapabilecekken yapmadığım şeyler varken benim hayat düzenimin anlamı yok oldu sanki o yemek yapmak falan bile çöp gibi hissediyo beynim nasıl harekete geçerim sence bu durumda veya bu düşünceyi mı çözmem lazim

Eğer ki yemek yapmak pazar alışverişi ev işi bakım bunlari bile zihnimde cozemiyorsam eğer çöp diye algiliyosa beynim akışına bırakmam lzim belki de

şu an son düşüncem su şekilde;yapmam gereken şeyleri bile yapamıyorum bu şekilde de olcez deyip yaşayabilirsin.

Eyw