Yeme bozukluğumu bu kadar hafife alan arkadaşıma kırılmakta haksız mıyım?

Arkadaşlar ya ben mi abartıyorum bilmiyorum ama ben kolay kolay kendimden bir şeyler anlatan birisi değilim. Bi arkadaşım var, o da bana her gününü detaylı anlatır. Neyse, bir gün çok kötü oldum, yeme bozukluğumdan dolayı, gece başımın felaket döndüğünü, bir şey yiyemediğimi söyledim. Bana söylediği tek şey "Ne diyon abi, napıyon sen" oldu. Neyse, sonra ben uzak davranınca "Yemek ye aşkım, bayılcan" dedi. Ben de "Yiyemiyorum, bayıldım zaten kaç kere" dedim. Sadece "Neden ki" yazdı. Her zaman böyle olduğumu söyledim, yine sadece "Yemiyon çünkü" dedi. Ben ona cumartesi söylüyorum kötü olduğumu, onun pazartesi aklına geliyor "İyi misin" diye sormak. Bugün de hiç önemsemeden kendi olaylarını anlatmaya başladı. Yani tamam, benim sıkıntım karşısında yapabileceği bir şey yok ama ben ona "Yemek ye" gibi boş tavsiye için değil, duygusal destek istediğim için yazmıştım. Kırılmakta haklı mıyım? Bu yeme bozukluğu hayatımı altüst etti, böyle ciddi bir konuda duygusal bir yaklaşım beklemem anormal değil bence, herkesin ilgiye ihtiyacı vardır :(