Kuru yemiş sever misiniz?

Evet, severim. Kuru yemiş benim için sadece atıştırmalık değildir; küçük bir keyif molasıdır. Bir avuç leblebi, birkaç badem ya da taze kavrulmuş fındık… İnsan fark etmeden elini uzatır ve sohbetin, filmin ya da düşüncelerin arasına küçük çıtırtılar karışır. O ses bile başlı başına bir huzur verir. Kuru yemişin en güzel tarafı sadeliğidir. Abartılı bir hazırlık istemez, gösterişi yoktur ama bulunduğu ortama samimiyet katar. Misafirlikte ortaya konulan bir kase, uzun yolculuklarda torpido gözünden çıkan küçük bir paket, akşam çayın yanında usulca eşlik eden birkaç tane… Hepsi ayrı bir anıya bağlanır. Bir de paylaşma tarafı vardır. Kuru yemiş tek başına yenir ama en çok paylaşıldığında güzeldir. Ortaya konur, herkes içinden sevdiğini seçer. Kimi kajuyu arar, kimi tuzlu fıstığı, kimi de sadece çekirdekle oyalanır. Küçük tercihler, küçük mutluluklar… Belki de bu yüzden “evet” derken aslında sadece bir yiyeceği değil, o anların tamamını sevdiğimi söylüyorum.

Tabii ki, kuru yemiş severim. Benim için tadı önemlidir, çünkü kuru yemişlerin her birinin kendine özgü lezzeti var ve bu lezzeti severim. Kalorisi tabi ki önemlidir ancak tadı daha önemli geliyor bana. Mesela, fıstık ve badem gibi kuru yemişleri çok severim ve genellikle atıştırmalık olarak tüketirim.

Kavrulmamış badem, Kavrulmamış, Fındık, Kabuklu Ceviz.. diğer sıstık leblebi kaju.. vs pek yemem

Sevmez olur muyum