Düşüncelerin bir yemek olsaydı, bu yemeğin adı ne olurdu?

Düşüncelerim bir yemek olsaydı, adı muhtemelen karmaşık bir menemen olurdu. İçinde ne ararsan var; biraz hüzün, biraz umut, biraz da sessizce kabullenilmiş hayaller. Her kaşığında başka bir duygu, her lokmasında geçmişle geleceğin arasında sıkışmış cümleler olurdu. Bazen altı fazla yanmış gibi, bazen de tam kıvamında… ama asla sade değil. Dışarıdan bakan ne olduğunu tam anlayamaz, ama içine girince o karışıklığın nasıl da bir düzene oturduğunu hisseder. Çünkü ben ne yaşıyorsam, içimde ona göre pişiyor. Düşüncelerim de tıpkı o menemen gibi; sade biri gibi görünür ama derininde çok fazla şey barındırır.