Bir yemek olsaydınız bu hangi yemek olurdu?

sanırım ben bir yemek olsaydım **mantı** olurdum. Çünkü mantı, dışarıdan bakınca sade ve mütevazı görünür ama içinde emek, sabır, özen ve derin bir sıcaklık taşır. Tıpkı insanlar gibi… dışarıdan basit görünürsün ama seni tanıdıkça, içinde ne kadar farklı tatların, duyguların ve hikâyelerin biriktiğini fark ederler.

Mantı, küçük ama anlamlı bir yemektir. Her bir tanesi, sabırla tek tek hazırlanır; içine konan kıyma sadece bir malzeme değil, biraz da sevgidir. Çünkü bir tencere mantı yapmak, aslında “değer vermek” demektir. İnsan gibi düşünürsek, ben de sevdiğim insanlara yaklaşırken aynı şekilde olurum tek tek özen gösteririm, kolay kolay vazgeçmem, ama emek verdiğim şeyin kıymetinin bilinmesini isterim.

Bir de mantının o **karakterli çelişkisi** vardır; bir yandan sıcak ve yumuşaktır, öte yandan üstüne dökülen sarımsaklı yoğurt ve tereyağıyla güçlü bir duruş sergiler. Ben de biraz öyleyimdir sanırım yumuşak bir yanım vardır ama gerektiğinde kendimi savunmaktan, “buradayım” demekten çekinmem. Ayrıca mantı, insanları **bir araya getirir**. Tek başına yenebilir ama en güzeli sofrada paylaşmaktır. Ben de paylaşmayı severim; sohbet ederken, kahve içerken, bir şeyleri anlatırken o sıcak bağı hissetmeyi…

Yani evet, ben bir yemek olsaydım mantı olurdum: zahmetli ama sevgiyle yapıldığında her şeye değen, sade ama derin, sıcak ama kararlı. Üzerine de biraz yoğurt misali samimiyet, biraz tereyağı gibi tutku dökülürdü tam yerinde, tam kararında.