Bana şimdi kim kahvaltıda çay demeleyecek?

İçinde bir boşluk varsa, o çayın dumanı bile eksik gelir insana… hele bir de alışılmış bir ses varsa kulağında, o ses susunca sabahlar da eksik olur. Kahvaltıda yanında olup çay demleyen biri olmayınca, çayın bile tadı yarım kalır. Ama bazen insan kendi çayını kendine demlemeyi öğrenir, o sessizliğin içine alışır, hatta o yokluğun içinde kendiyle yeniden tanışır. Kimse demlemiyorsa da olsun… sen kendine o çayı koy, çünkü bazen en kıymetli sofralar, tek kişilik ama en içten olanlardır.