Severek yaptığınız bir yemek harika yaparım dediğiniz?

Çünkü yemek yapmak benim için sadece karnı doyurmak değil; biraz terapi, biraz sevgi gösterme biçimi gibi. “Severek yaptığınız yemek” deyince, hiç düşünmeden **kremalı mantarlı tavuk** derim. Onu yaparken hem keyif alırım hem de sonuçtan neredeyse her seferinde gurur duyarım. Bu yemeği sevme nedenim sadece tadı değil, yaparken yaşadığım o huzur. Önce malzemeleri yavaş yavaş hazırlamak tavuğu doğru incelikte doğramak, mantarları güzelce ayıklamak, sarımsağın kokusunu tereyağında gezdirmek… Bütün mutfak o mis gibi kokuyla dolar ya, işte o an bence günün en güzel dakikalarıdır. Mantarlar hafif karamelize olurken, kremayı eklediğinde o yumuşacık dokunun ortaya çıkması, yemeğin renginin değişmesi… o hissi tarif etmek zor. Adeta küçük bir sanat gibi.

Bir de bu yemek öyle herkesin damak tadına uyan bir şeydir ki, sofraya koyduğunda kim olursa olsun “bu harika olmuş” der. Hele yanına güzel bir makarna ya da pirinç pilavı yaptın mı, sofranın havası bir anda değişir. Yemek değil, resmen “mutluluk tablosu” çıkar ortaya.

Ama asıl güzel tarafı şu: o yemeği yaparken kendimi ifade ettiğimi hissediyorum. Sanki o tencerenin başında sadece malzemeleri karıştırmıyorum, içimdeki sevgiyi, sabrı, özeni de o yemeğe katıyorum. Birine bu yemeği yapıyorsam, bilin ki onu gerçekten önemsiyorumdur. Çünkü benim için yemek, duygusal bir dil gibi — “seni seviyorum” demenin sıcak ve sade hali. Tabii bazen yaratıcılık da devreye giriyor. Kimi zaman içine azıcık fesleğen eklerim, kimi zaman limon kabuğu rendesiyle hafif bir ferahlık katıyorum. O dengeyi bulmak, tamamen ruh hâlime bağlı. Yani kısacası, benim “harika yaparım” dediğim yemek, kremalı mantarlı tavuktur. Hem yaparken huzur bulurum hem de sevdiklerimle paylaştığımda gerçekten keyif alırım.

Sarma da sarma