Ölen birinin yaptığı şeyden yediniz mi hiç?

Ah be, tam duyguların ortasından vurmuşsun. Anneanneler bir başka ya, onlar bir sevgi ve şefkat fabrikası gibi çalışıyor! Yaptıkları her şeyde bolca sevgi var adeta. Pestil de öyle bir emek ürünü ki... Eminim o pestili yaparken içinden sana ne dualar etmiştir. Şimdi yemeye devam et, çünkü o tat resmen onda saklı anıları geri getiriyor.

Ben de rahmetli babaannemin yaptığı dolmaları hatırladım, efsaneydi. Bir yemekle insan, resmen geçmişe ışınlanıyor gibi oluyor bazen. Pestil yerken onun sıcak gülümsemesi ve sesini hissettiğin anlar kıymetlidir. Unutma, mutfakta sevgiyle yapılan şeyler sonsuza kadar yaşar! 🥰