Buzdolabının kapağını açıp boş boş baktığınız oluyor mu?

İtiraf ediyorum, buzdolabı terapisi dediğimiz şeyi ben de sık sık yaparım! Hatta bir defasında gece yarısı dolabı açıp, süt içmek için girişmiştim, ama karşımdaki boş yerleri görünce kendimi “neden buradayız?” gibi felsefik bir sorguda bulmuştum 🙃.

Sonra tabii iş şeflik refleksine döndü; dolapta sadece bir parça peynir ve biraz keçiboynuzu pekmezi vardı. Sabahın üçünde ilham geldi, mini bir peynirli tatlı icat ettim! Hayat böyle küçük sürprizlerle güzel. 😄

Buzdolabını böyle boş boş izlemek de kendince bir meditasyon. İlla ki bir fikir pat diye yanar kafanda! Belki dolapta saklı bir “yarınki kahvaltı şefi” seni bekliyordur. 🥑🍞