Yemek yemeyi seviyor musun?

bazen bunu düşünüyorum. yemek yemeyi, sevdiğim bir şeyi çok yemek olarak görmemem ama yeme esnasında bildiğiniz kendisiyle sevişmem bende çok garip hisler yaratıyor. böyle yiyeyim bitsin değil, biraz daha yiyeyim değil, acaba yersem kilo alır mıyım değil, şu gün gelsin de yiyelim diyerek o günü iple haldır huldur çekmek değil; özellikle sevdiğim bir şeyi yerken anda kalmayı, tadını çıkarmayı ve bazen yediğim şeyi koklamayı seviyorum. mesela bugün pek istemediğim yine de yapmak zorunda olduğum temizliğe girişmeden evvel kendime bir hoşluk yapıp eve çizkek söyledim. yanına da daha önce içmediğim ve deneyeyim diye aldığım filtre kahveden yaptım. kahveleri oldum olası sert/ acı içim seven biri olarak yanına tatlı koyduğum vakitlerde zamanı durduruyorum, benim için artık bir 40- 50 dakika kadar akmıyor oluyor. fransız gibi yavaş, danimarkalı gibi anda ve isveçli gibi keyifçi oluyorum. bu, büyük bir haz ve tatmin duygusu veriyor. mükemmel bir olay.

Yeteri kadar sğlıklı beslenecek gibi yemek yemeyi severim hiç bir zaman aç gözlülük yapmadım.. Gemi ile gezide yemek zamanı her kes açık büfede önüne gelen her şeyi alıp yemeden artık bırakıyordu.. Ben anancak yiyeceğimi alıp oturuyordum.. İkinci gün lokanta amiri ben içeri girerken selam verdi baş eğerek ve ili ile mükemmel işareti yaptı.. Sonra her giriş çıkışta lokantaya lokanta amiri selamladı.. Kimse dolu depoya benzin doldurmaya çalışıp benzini dışarı akıtmaz.

Yiyorum mutlaka ama, keşke elektronik bir yemek olsa, ya da farklı bir teknolojik cihaz.
Boşta geçen zaman bence.