Ebeveynlerinizi korur musunuz?

11 yaşından 22 yaşına kadar kanserim düşüncesiyle boğuşup söyleyemedim, Allah'a şükür değilim ama. İki gün öncesine kadar elim ayağım uyuşuyordu günde beş altı kez. Ayrı evde yaşıyorum panik olsunlar istemiyorum, hastaneye vaktim yok ayrıca doktora gitmek çok uzak bi olay bana, bi şey çıkarda kahrolurlar düşüncesiyle, ne ben gidip öğreniyorum bi şeyi ne de onlar. Bu çok kötü bi şey kesinlikle savunmuyorum, dediğin gibi çocukluğumdan beri kendime kıyıyorum ama engelleyemiyorum. Ne önerirsin bilmiyorum ya da okuyup geçeceksin belki ama sanırım bi tık rahatladım.. Soruyu sorduğun için teşekkür ederim

Sanırım ilk dediğin fazlasıyla doğru. Kendi değerimi biliyorum ama yeterince bilmem gerek. Mesela sorunumu sıkıntımı kimseye anlatamam, aileyi geçtim hadi, en yakın gördüğüm insanlara bile anlatamıyorum. Ama bi yandan da çocukken ölümden döndüğümü ve ailem aynı panik ve acıyı nasıl yaşadıklarını defalarca anlattığı için, yani o süreci bildiğim için benimle ilgili kötü bir şey duysunlar istemiyorum sanırım. Kötü bi olay, bi sorun bi hastalık falan. Duyduklarım çok etkiledi beni sanırım, çünkü ölümden döndüğümü 10 yaşından beri biliyorum

Dediklerin karşısında dondum kaldım, düşündüm. Kendime acıdım, duygulandım, toparlanıp geri geldim geç cevap bu yüzden, yazdıklarını anında gördüm çünkü. Evet düşünmediler, evet biraz benciller kabul ediyorum. Herhangi bir ama eklemeyeceğim. Kendilerinin korumaya ihtiyacı varken, zaten kendileri de adam akıllı sevgi ve saygı görmemişken bana küçük yaşta bunu anlatıp kendilerini acındırmaları çok da anormal durmaz sanırsam. Kızmıyor değilim, keşke daha dikkatli ve özenli davransalardı bana karşı. Ortanca çocuğum ben, iki önümde iki arkamda, beş kardeşiz. Büyüklere gösterilen ilgi ve övme, küçüklere gösterilen sevgi, şefkat ve ilgiden mahrum kaldığımı düşünüyorum ki annem de hep sen ortada büyüdün, ne yaptığını nasıl büyüdüğünü anlamadık diyerek dile getirir bunu. Fazla bilinçli olmak çok kötü bir şey gerçekten. Her şeyi bu kadar çok bilmem gerekmiyordu. Kanser reklamları lösev reklamları çok fazlaydı bir dönemler, hastalığı oradan öğrendim ve takıntı yapmaya başladım. Ailemde benden sonra ki kardeşimi en yakın olarak görüyorum ama yeri geldiğinde çıkarcı ve benimle ilgili şeyleri kötüye kullanan biri oluyor, ona açılmam. Anca psikoloğa açılırım sanırım, o da bilmem ne zaman artık. Ailemi seviyorum, kötü niyetli insanlar değiller ve maddi manevi desteklerini annem babam da, kardeşlerim de asla eksik etmez ama bi yerlerde çok büyük yanlışlar yapıyorlar, yaptılar ve yapmaya devam ediyorlar maalesef.

Ben zaten bildiğim şeyleri dış gözden duyarak daha da fark ettim, yani bazı şeyler daha net ve açık şekilde oturdu kafamda. Ben sana gerçekten, tüm içtenliğimle teşekkür ederim. Dediğim gibi bi tık rahatladım birine az da olsa rahatça açılabildiğim için.

Bizim ailede herkes bi şeylerden mahrum kalmıştır gerçekten, şansıma özelleştirip bencil olmak istemem. Önemli değil ben zaten bunları biliyordum da bazen duymak ya da bi şekilde hatırlamak tetikliyor bazı şeyleri. Kendileri de zaten adam akıllı sevgi görmemişler bunu biliyorum, babamın babası vefat etmiş çok küçükken, annemin babası bana göre korkunç bir insan. Babaannem ve anneannemden hiç bahsetmiyorum zaten onlar kalsın. Öyle yani çok da detaya girmeyeyim benim konu uzar da uzar açıkçası. Yaşıyoruz bi şekil, şikayet etmek mırıldanmak neye yarar ama belki de biraz daha kendimi açmaya zorlamalıyım haklısın. Ben tekrar teşekkür ederim güzel insan, hep sevgiyle kal umarım. İyi geceler dilerim, yarının ve yarınların çok güzel geçsin inşallah 🙂

İyi öğlenler dilerim hanımefendi, sizi yanlış anlamadığımı bilmenizi isterim. Evet öyle herkes bir şeylere sahip herkese en iyiler verildi fakat bir şeyler eksik herkeste. Bazı yönlerden benim çok şanslı olduğum konular varken ablam abim ya da kardeşim o konuda sıkıntılı örneğin. Yaşayıp gidiyoruz öylece, güzel günler hepimizin olsun. Bu kadarcık dertte tuz biber olsun artık ne diyeyim. Korumak ya da korumamak.. Bunu aşmak için çaba göstericem, bu terimi de illk defa sizden duydum ve cuk oturdu

Ben duygu ve hislerimi açık bir şekilde dile getiremiyorum, çekiniyorum özellikle aileme karşı. En büyük eksiğim bu benim Qatar

Ay çok özür dilerim 😂 Ufak bi arbede yaşandı hem yarım kalmış hem Qatar yazmışım çok özür dilerim

Yani daha açık olabilseydim onlara karşı, belki bu kadar koruma içgüdüsüyle de dolmazdım

Çok naziksiniz 🙂 Gerçekten denemeye çalışıcam konuştuklarımızı. Zannediyorum ki duymaktan sıkıldınız ama tekrar teşekkür etmekten memnuniyet duyarım

Rica ederim, kısa ama güzeldi gerçekten 😊