Sınavdan düşük aldığım için ailem beni evden kovdu, ne yapacağım?

Balım canım seni o kadar iyi anlayabiliyorum ki öncelikle sakin ol. Çok iyi anlıyorum seni bende öyle bir ailede büyüdüm üçüncü yilimda ben üniveristeye yerleştim. Bu dönemde ağlama krizlerimi çektiğim şeyleri bir ben bir Allah bilir. Babamdan nefret ediyorum bu süreçte bana baskı kurduğu için. Psikojim alt üst oldu. Sınav günü sırf bu yüzden donup kalmıştım. Yavaş yavaş psikoloji kitapları videoları izleyip kendimi toparladım. Şu an ailemden uzak bir yerde abimle yaşıyorum, üniveriste okumak için geldim ama asıl amaç aileden kurtulmaktı. Canını sıkma emin ol bu şekilde olan bir çok aile var. Onlar ne yaptıklarını bilmiyor. Baskı yapinca seni bu şekilde evden atıp gözünü korkutmak istiyorlar büyük ihtimalle ama sende yarattıkları travmanın farkında değiller. Maalesef bilinçsiz bir toplumuz. Onlar seni tekaradan affederler eve de alırlar merak etme. Bu sefer çok daha iti çalış diye yapıyorlar. Lütfen kendini üzme sen çok değerlisin. Sınav ya da başka şeyler senin değerini belirlemz tatlım. İyi ki varsın.

Öncelikle moralini bozma. Sınav sonucun ne olursa olsun hala aynı insansın. Hayatta pek çok insanla, durumla ve sınabla karşılacaksın. Ve kimisi seni geliştirecek, kimisi bu olay gibi içinde bir şeyleri söndürecek. Ama unutma ki sen değerlisin. Ve bu değeri girdiğin sınavlardaki türünün değil, karakterin ve üslubun belirler. Ailenin yaptığı çok kırıcı. Lakin ben uzun süreceğini düşünmüyorum. Bir anlık sinirle söyledikleri, verdikleri bir tepki sadece. Elbette sende bıraktığı etki çok büyük. Hatta belki onlar yüzünden herkese karşı güvenini kaybettin. Ama dert değil. Zamanla önce kalbini, ruhunu ve sonra da umutlarını iyileştireceksin. Ve inan bana eskisinden çok daha güçlü olacaksın. Rab'BİM gönlüne ferahlık versin, hayalinin de ötesinde bir hayat nasip etsin. Ruhunu iyileştirmek ve huzurunu bulabilmek için ilahiler, naşitler dinleyebilirsin. Sahiden huzur verir. Hem rahatlatır, hem motivasyonunu arttırır. Özellikle şu ayet: "Rabbim seni terk etmedi, sana darılmadı da. Zamanı geldiğinde sana kalbindekini verecek" duha sûresinden birkaç ayet.

Beni evden kovan annem ve babam olmadı ama yetenek sınavı ile ilk yıldan üniversiteye yerleşen çocukluk arkadaşım ile ilgili dedem bir şey demişti ucu bana dokunan ve ben çok bozulmuştum. Sınavdan aldığımız puan bile hemen hemen aynıydı. Ne yapalım yani onlarda yetenek yoksa? Bende de olmaz onlarda olmayan yetenek neticede. Yani genetik bu işler. Demek ki arkadaşın ailesinde yetenek varmış da arkadaşa da geçmiş Resmen ondan sonra hırs yaptım. Kendini g zekalı gibi hissettim. Sonunda da istediğim oldu ve istediğim bölümü okudum. O yüzden o anki sinir oluşum yüzünden empati yapınca seni anlıyorum. Durumun sinir bozucu. Annen ile babanın tutumu yanlış. Bunun için evden kovmak nedir? Bir sonraki seneye kadar çalışıp kazanırsın. Dersin dünyanın sonu, dersin orta yaşlı birisin. Yaşın iyice ilerledi. Ki okumanın yaşı yoktur. Neyse ki gideceğin yer teyzenin evi. Git de biraz sinirleri geçsin. Sonra da sen biraz naz yap. Bir süre kendin gitme. Böyle bir nedenden kovmak neymiş anlarlar.

Merhaba, bence teyzene taşındıktan sonra iş bul ve birikim yapıp kendi evine çık. Okurken bir yandan çalış çünkü ailene güvenemezsin. Kusura bakma ama senin ailen aile değil. Ekonomik özgürlüğünü kazanman önemli çünkü yarın o bir gün önemli bir şey olursa seni yine kovacaklar. O yüzden acı çekmeleri gerekiyor sakın bu süreçte onlarla görüşme ve haber almalarını sağlama. Nereden bildiğini sorma kıymetini anlamazlarsa yanına, aynı muamele başka konularda ortaya çıkacak bilgin olsun kendi değerini farkına var.