Nereden başlamam gerek?

yks için ömrümü adadım lan. Her şeyim kayıp gitti ellerimden, kalmaya istekleri de olmamıştı hiçbirinin gerçi. Parmaklarım kavramaya çalıştıkça aralarından kayıp gittiler. böyle olmaması için elimden geleni yaptım, elimden gelen yetmediği için bir karşılığı olmayacağını biliyorum. liseden mezun oldum, ikinci dönem okula gitmeme gerek yoktu gitmedim o yüzden. Özel bir okulun şımarık çocularıyla 11. sınıfın ikinci dönemi ve 12. sınıf geçtiği için arkadaş edinmekte kolay olmadı. Yani kimseyle kötü anlaşmıyrdum sınıfta muhabbette dönüyordu ama anlıyorsunuz ya, bir şekilde beni hiyeraşiye sokmaya çalışıyorlardı. Onlar beni ezmeye çalıştıkta benim hiç çalışmadan okul birincisi olmam, cahil damgasını her yedirmeye çalıştıklarında felsefe de onları ezmem geçmem (Dostum, gerçekten bir bilgim yok bile. Gerçekten içi boş insanlardı ya.) vbelki de. Ama kavga etmezdim. dostane yaklaşırdım. bir yaklaşma stili belirlemeye çalıştığmdan değl. şimdiye kadar insanlara kafama göre nasıl davranmak istediysem öyle davrandım. her neyse konu bu değil. kilolar aldım, 70 kilo aldım. O çok güzel, zeki akıllı buldukları kız birden stresle baş etmekte zorlanıyor diye herkesin gözünde çirkin koca popo oldu. ki yüzüm güzel hala, sivilce falan yok. Neyse. Ablam annem... beni anlamaya çalışmıyorlardı asla. Kafalarında kurdukları kalıplardan ömür boyu çıkamadım. Zeki değilim, aptal da değilim. Neden beni bir kalıba koymaya çabalıyorlar ki. ikisi de beni asla anlamadı. Az önce masadayız. Ulan sınavdan döndüm, her şeyi bilmeme rağmen o kadar stres oldum ki yapamadım bile. söyleyemiyorum kimseye. Babamdan para istedim artık kendime biraz çeki düzen vereyim bu yazın gelişeyim kilo vereyim spor yapayım kıyafet alayım diye çünkü şu yaşıma kadar ablamın eskileriyle büyüdüm. neden para veriyorsunuz ki ona o gezmiyor arkadaşı bile yok dedi. O gezmiyor parayı bana verin diye devam etti. Aile fertlerinin sık sık hissiz olduğum ve onlara uzak davrandığım için benim sorunlarım olduğunu zannetmeleri tuhaf. ben hiçbiri kadar zorba değilim. yani onlar sevildi ben hiç sevilemedim o yüzden istesem de onlar kadar yüce gönüllü olamam bence ama, bilmiyorum ben hiç, zorba değildim ya. kısasa kısas yaptığımda bile içim yanardı. Niye bunu yaptığını hiç düşünmedim. Benim, çok eskiden canımdan fazla sevdiğim ablamla artık öyle bir ilişkim yoktu ki. Onu kendimden uzaklaştırmadım. onu kalbimden uzaklaştırdım. bu iyi bir karar değildi ama. İstesem de sevemiyorum kimseyi. s*ktiri boktan bir kalp verdi ailem bana. Mahvolduğumu söylüyorlar hep bir ağızdan? Neden? Hiç bir suçu olmadan, ahlaksızlığı bile olmamış bir kız ne diye mahvolmuştur? yalnız öleceğim ve bunu onlarda ben de biliyorum. Annem ve babam beni hasta ettiklerine inanıyorlar. Yanılmazlar, dedim ya. İnsan ailesini kalbinden uzaklaştırmayı becerirse ki bu sözümü küçümsemeyin, çok zordu. Çok zordu. Çok zordu be. Bir daha hiçbir şeye değe veremiyor.

Nereden başlamam gerek?
Cevapla