İnsanlardan iğreniyorum?

Öğrencisinden emekçisine kadar herkesten nefret ediyorum. Kesinlikle ergen falan değilim, tam aksine "genç ihtiyar" diyen oldu bana. Ama insanlardan iğreniyorum resmen, bu düşüncemi boşa çıkarmak için ve insanları izlemek için parka gidiyorum, köşede sevişen başörtülü bir kız görüyorum; Neyse mazur görüp oradan ayrılıyorum.
Arada sırada bakkala, fırına falan gidiyorum; içeri girerken selam veriyorum sanki analarını becermişim gibi selama karşılık vermiyorlar, çıkarken "hayırlı işler" diyorum yine ses seda yok. Bunlar ufak ayrıntılar ve önemsiz olabilir ama insanlardan nefret etmem için sadece birkaç neden. Ben de içime kapandım, evde sabah akşam uyuyorum. Bu durumda yapılacak şeyler nelerdir, bana tavsiye verin?
İnsanlardan iğreniyorum?
Cevapla