Hayatımda yoklar?

Merhaba, ben şu an bulunduğum durumdan bahsetmek istiyorum ve hissettiğim duyguyla nasıl başa çıkabilirim sizden yardım almak istiyorum. Şöyle ki ben kendimi yalnız hissediyorum ama öyle böyle değil. Lise hayatında iki okul değiştirdim. İlkinde çok güzel arkadaşlıklar edindim aynı zamanda hayatıma zamanında çok değer verdiğim erkek arkadaşım girmişti. Ama her şey bir anda kötüleşti. Sevgilimden ayrıldım. Sevgilimden ayrılmamı bekleyen arkadaş dediğim akbabalar bir anda sıfır iletişim durumuna geçtiler benimle. Zaten böyle bir okulda kalmaktansa okul değiştiririm dedim. Çünkü ben gerçekten çok değer veriyordum arkadaşlığa. İkinci lisemde de çok çok sevdiğim değer verdiğim insanların kıskandığı yakın bir arkadaşım vardı. Liseden sonra da sürekli görüştük hatta. Kız bir sene üniversiteye gitmedi. Ben gittim ama hep ona vakit ayırdım üzülmesin diye. İkinci senesinde o da üniversiteyi kazandı. Kazandığı sene saçma sapan sebeplerle kavga etmeye başladık. En sonunda bana ilk andan itibaren benimle ilgili biriktirdiği her şeyi kustu. Şok oldum dedim madem böyle düşünüyorsun bu arkadaşlığı sürdürmeye gerek yok. Böylece bir yakın arkadaşımı daha kaybettim. Üniversite hayatım başka bir ülkede dört senede orda yeniden güzel dostluklar kurdum. Ama sorun şu ki memleketime annemlerin yanına döndüğümde geri şöyle bir bakıyorum ve neredeyse hiç arkadaş biriktirememişim diyorum. E dört sene boyunca burdan ayrı kalınca doğru dürüst çevremde kalmamış olanlarda yalan olmuş. Burayı çok özlüyorum ama burda çok bunalıyorum. Annem babam çalışıyor. Sabah gidip akşam geliyorlar. Ara tatildeyim daha geleli bir hafta oldu. Çok yakınım dediğim kimse yok. Çok mutsuzum. Eskisi gibi kimseyle arkadaşlık kuramıyorum üniversitede bir sürü kazık yedim oradaki dost sayım bile çok az artık kimseye güvenemiyorum. Ben bu histen nasıl kurtulucam burada eskisi gibi yeniden nasıl mutlu olucam? Benim neden hiç sağlam dostluklarım olmadı şu koskoca 21 senelik hayatım boyunca kafayı yemek üzereyim burda artık.