Hayatı bok gibi giden insanlar ne yaparlar?

Bulunduğum durumda kalmak kabustan beter inan

Şöyle ki benim öyle çok fazla arkadaşım yoktu 8. sınıftabiri küstü diğerleri konuşmayı bıraktı üç ay kimseye tek kelime edemedi. Haliyle notlar falan düştü biraz hiç ama hiç tanıdığım olmayan bir okula düştüm 2 yıl sınıfta kimseyle konuşamadım çünkü herkes tanıyor ve grup gruplar öyle sııcı ezik bir tip de değillim ama olmayınca olmuyor işte dedim artı seneye bölüm değişince o sırada ben de bir fobi oluştu 'yalnızllık korkusu'biri benden ayrılır umursamaz bırakır diye çok korkuyorum ve dediği her şeyi yapabiliyorum ve tabi bu yüzden kullanıldığım oldu ve bu bana baya pahalıya patladı 5 ay telefonsuz kalmak gibi iş aileye taşındı büyüdükçe büyüdü sonunda bölüm falan seçtik ortam kurdum her şey mükemmeldi tabi korkuum hala devam ediyor çünkü ne bir psikologa ne de rehberliğe gittim yine bir şekilde başım belaya girdi suçum yok diyorum kimse inanmıyor arkadaşlarım geçen seneki olayları falan öğrenmiş açıklıyorum korkuyu ben uydurdum sanıyorlar bir kaç haftadır konuşmuyorlar telefonum yine yok

bugün ne kadar çaktırmamaya çalışsalar da arkamdan konuştuklarını bir şekilde dalga geçtiklerini farkettim ve canım yanıyor en yakın arkadaşım vardı bir tane buu olayları biliyordu beni anladı sanmıştım o da anlamamış geçeen bana kırıldım diyo ama benim bir suçum yok ama nasıl ağlamıştım tabi bu pişmanlıklar ağlamalar vs çaalar kimse görmüyor çıldırıcak gibiyim sınıftakilerle aynı sırada oturuyoruz hala ve ruhumçekiliyor gibi hissediyorum

hadi işine olmakla

bütün bunların kullanılmakla değil tercihle alakalı olduğunu söylediler ne diyebiirim ki açıklayamıorum işte

yanlış yazmışım kusura bakma bacım olmak la suçluyorlar

ks yazdıklarımı değiştiriyor orspu olmakla suçluyorlar

mantıklı

okul

durum ne kadar kötü olabilecekse o kadar kötü okul da değiştiremiyorum