Genç bir kızın görücü usulü hikayesi?

Evlilik sizler için ne ifâde ediyor bilmiyorum ama bence mutluluk = evlilikhuzur = evlilikaşk = evlilik gillerden değilim amma ve de lâkin sevip saydığınız bir eş ile bu üçgen pek tabii olabilir.

Ben ne muhafazakârlık adı altında baskı imparatorluğunda yetiştim nede tam tersi. İnandıklarımız ve değerlerimiz ile dikkat ederek yaşayan mutaassıp bir bireyim. Yaş kemale erdi ve evlilik çağına yürür zannederken koşar adım girmiş ve hadi cemaat diyelim cemaatimizde evlilik için tam aranılan yaşdayım kendilerim. E tabi talipler olabiliyor 'görücü usulü'
Bu evrede evlilik hakkında bolca düşünürken ergenlikten köpek saldırısına uğramış gibi çıkan her kız gibi bende görüştüğüm aday adaylarına aşık olmayı, onu gördüğüm de yaprak gibi savrulmayı, kekelemeyi, ayrılırken "Beni de sırtla götür buralardan yiğidim! Evinin qadını yap!" bakışını ayrılırken istemsizce atmayı bekliyordum.
Ama olmadı.. Taaki onu görene kadar. Allahımm vede fesupanallah. İlk görüşte aşk değil ise de bir elektriklenme söz konusuydu. Konuşma esnasın da çok yüzüne bakamasam da onun rahatsız olduğu bir konu da istemsizce yüzüne bakarak (konuşma sırasındaki tek uzun yüz yüze bakıyor olmamız) açıklama yapmam. Hatta sonra neden açıklama yaptığımı aylardır düşünmem. Hatta dikbaşlı sayılmama rağmen en süt dökmüş kedi halindeki talip ile görüşüyor mod'unda olmam. Açıklayamıyorum. Aşık olmadım ama farklı bir şey hissettim. Sanki 20 yıllık kocama hesap veriyor gibi ( aman bey eltimin halasının dünürü doğum yapmış napaydım yemek yapaydım da akrabalık bağlarımız mı kopaydı) Velhasıl hiç beklemediğim bir şekilde görüştükten 15 dakika sonra olumlu oldukları anneleri vasıtasıyla tarafıma iletildi. Pala bıyıklarım dahi olsa o engellemeye çalıştığım gülüş gizlenemezdi.

Osmanlı aşığı biri olarak farklı, vintage ama bir o kadar bana atalarımın topraklarını anımsatan ismi üzerine hitap şekli düşünürken kararımızı bildirmek için aradık, sonra aynı saatlerde gelişen olaylardan ötürü olmadı. Nasip.. :)