UNUTMAK! onu unutmak istiyorum...

niye kıs güzel değil miydi link

benden sana gelsin :)

link

al bu da gelsin tamam mı biraz için açılır gecçer bir köşeye yakarsın tekeli sonra bir nefeste alır herşeyini götürür dumanı sonra dalar gidersin

bak ben sorunun dinlemedim bilor musun orada ne yazdığını sadece bir an içimden öyle bir şey yapmak geldi kendini biraz iyi hissediyorsan ne mutlu sana bak benim profilimde bir mum var ve kimse sormadı neden diye

link

link

resimlerin hepsi sana gelsin

Geçer.Mecbur geçer.Birileri girer hayatına unutursun

Ozaman kendini toparla başka biriyle birlikte ol onu unutucağından eminim .

OOooo senin işin zor beya Bence takıntı yapmıssın bu durumu

Benim de başıma geldi. En iyi yolu en büyük kapıya gitmek. Denedim ve anında başardım.

İlk aşklar zor unutulur derler. Kahrolmayası aşk damarım tam 21 yıl öööylece uyudu içimden. Sonra üniversitede dindar öğrencilerin inançlarına uygun biçimde üniversiteye girmeleri yasaklandı. Haliyle üniversite merdivenlerinde bekledik durduk. Genelde karşı cinsle karşılaştığımda kafamı yere eğen biriyim. Öyle bakamıyorum işte. Belki de bu yüzden 21 yıl odun oldum. Sonra kız arkadaşların "Bari izin verin girip büfeden yiyecek-içecek alalım" gibi laflarını duydum. Dayanamayıp 3-4 kutu tutku, bira

Dayanamayıp 3-4 kutu Tutku, biraz da su alıp getirdim bu kızlara. Utana-sıkıla zarzor yaklaşıp "aranızda kardeşçe paylaşın" gibisinden birşeyler dedim. Neyse, sonra gazeteciler falan derken bizim olay medyaya, internete düştü. Reelde pek fazla bakamadığım kızın resmini internette gördüm, hoşlandım, aşık oldum. Ama bir türlü açılamadım. Arkadaşlar hep "neden neşeli yüzün mahkeme duvarı olmuş" diye ısrar edince mecbur olayı açıkladım. Neyse, beni dostça bir baskıyla ona açılmaya ittiler. Açıldım, a

Açıldım, ama devamını sürdüremedim karşı cinse olan zaafımdan dolayı. Sonra üniversiteden eve dönerken kafamı dayadım otobüs penceresine ve aşağa-yukarı şöyle seslendim içimden Allaha: "Ya Rabbi! Kalpleri evirip çeviren sensin! Kalplerden haberdar olan sensin! Olmadı işte, yapamadım. Aşık olmayı tattım, çok acı verdiğini anladım. Şimdi düşünüyorum da, yarattığın şu fani kuluna aşık olduysam, sana tapmam hakkınmış. Ne de güzel bir Rabsin ki, aşık olacağım bir kul yaratmışsın. Fani kulunu güzel bu

Fani kulunu güzel bulup aşık olduysam, sen ne kadar güzel Allahsın ki, düşünmekten acizim! Sana tapıyor ve kalbimi sana teslim ediyorum. Ey kalpleri evirip çeviren Rabb, kalbime ondan çevrilme gücü ver!" Yeminle söylüyorum, anında ferahladım.

Sonra kendime söz verdim, evleninceye kadar odun olacağım. :)

İyi falan değil be kardeş. :( Ama başka çare de yok.

nefret söküp atmana yardımcı olur